gorzkie gody po sezonie- akt I

[drewniane palce]

łańcuchy zaplecionych głodów
obwiązują powoli
zgubionych w pretekstach
gipsowych panów i panie

-zapachy spojrzeń
gorszące i skończone
zrastają powietrze
i rozrzedzają krew-

skrępowani ci państwo
prostotą intencji
wiedzą zbyt dobrze

* * *

wytrącona z równowagi
klarowność sytuacji
opuszcza zawstydzoną kurtynę
suflerzy wołają o bis

[Pancolek]

rozrzedzają krew- ==> bez spójnika.

Tym wierszem zaprzeczyłaś sama sobie, że baza fraz jest ograniczona ;) W porównaniu z ostatnim dzień do nocy.
+

Pancuś

[Mr.Suicide]

nawet Ci, którzy żyją wedle pozorów, dla pozorów oraz z pozorami w roli głównej, a nawet tle zarazem, kiedyś przecież będą musieli ulec swojej prawdziwej naturze. jak bardzo dostojności by nie udawali, tak instynkty koniec końców wezmą górę.
wyczuwa się także, poza tym, co byłem powiedziałem wcześniej, zażenowanie podmiotu lirycznego;
notabene obserwatora i jednocześnie sprawozdawcy. ciężko określić sytuację liryczną, jednakowoż tytuł, jak i pointa wskazywać by mogły na teatr. aczkolwiek teatr może tu być neologizmem.

w rzeczywistości nawet nasze najskrytsze pragnienia nieraz okazują się być w zasięgu. i przecież chce się je osiągnąć... mam kilka konceptów na interpretację. być może podmiot liryczny opisuje postawy ludzi wobec spraw wydawać by się mogło małostkowych, a naprawdę niezmiernie istotnych wobec zachowania wewnętrznej równowagi jednostki. druga myśl - to kreacja sztuki. podmiot liryczny jest scenarzystą, tudzież reżyserem. tak czy inaczej metaforyka tekstu oscyluje wokół teatru. teatr jest motywem przewodnim wiersza.

dość rozważań. muszę przyznać, że ciężko jest mi rozszyfrować ten utwór. jakkolwiek jest on przepełniony metaforami, na co najmniej dobrym poziomie. czytałem wiele razy i za każdym jestem pod takim samym, ogromnym wrażeniem. biorę do ulubionych i czekam na drugi akt.

pozdrawiam.

[M._Krzywak]

Po pierwszym wersie tekst nabiera prędkości - oryginalnie, ciekawie, nietypowo, plus puenta. Na tak.
Pozdrawiam.