Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
quo vadis?

karuzela rozpędzona kręci się
świat więcej mocniej prędzej
nieczuły jak kamień
na oślep pędzi
człowiek

ciągle w drodze nie wie
czy jutro może już dziś
skończy się czas potem
sąd

tymczasem pije truciznę
z rynsztoka o marności
walczy za ułudą goni
w końcu

przeminie amen a człowiek –
garść prochu

*– gdzie skarb twój –
tam serce twoje


zatrzymaj się na chwilę
obok życiodajnej wody
Alfa i Omega cel drogi
w ciszy

pomyśl dokąd zmierzasz
głowę pochyl i pij do woli
nasycisz się i odtąd
dostrzeżesz

istotne zwolnisz radość
odnajdziesz zatęsknisz
za nieprzemijającym
szczęściem

*por. Mt 6, 21

p.s. przepraszam za błąd w tytule
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



długi tym razem Tereso, jednak; czy nie za bardzo przegadana oczywistość, hmmm...
pewnie czasem trzeba odreagować i w takiej formie,
zwłaszcza,że odwołujesz się do wzniosłych źródeł,

pozdrawiam_kasiaballou :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



długi tym razem Tereso, jednak; czy nie za bardzo przegadana oczywistość, hmmm...
pewnie czasem trzeba odreagować i w takiej formie,
zwłaszcza,że odwołujesz się do wzniosłych źródeł,

pozdrawiam_kasiaballou :)

z W wyciągnęłam, w tej chwili jest bardzo okrojony,
więcej już nie mogę, bo straci to, co ma przekazać

dziekuję, Kasiu i serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Komentarza na temat wiersza nie będzie. Za to coś odnośnie tytułu: wiemy, że Sienkiewicz tak nazwał swoją powieść, ale po co pomysł zrypywać? Umiesz łacinę, czy to tylko taka pseudointelektualna zagrywka? Ale dobra, nie jeżdżę po Tobie, tylko mam jedną prośbę: jeśli już ściągasz ten tytuł, to chociaż bez błędów. A najlepiej to sobie wcześniej sprawdzić, jak się pisało ten wstrętny tytuł, bo "na ucho" trodno odtworzyć poprawną pisownię (a z łaciną, jeśli miałaś, to tylko bardzo krótki kontakt; zbyt prosty błąd).

Pozdrawiam serdecznie.

PS. W literówkę nie uwierzę, bo "v" od "u" dzielą dwa rzędy klawiszy ;)

Opublikowano

dla każdego - może co innego być celem
i życiodajną wodą, ale chyba każdy pragnie być
szczęśliwym w życiu.
Niestety, czasem pędzimy za szybko i nie dostrzegamy,
tego szczęścia, które już jest nam dane.
Szczęście wieczne, to oddzielny temat, do którego
wolę się nie odnosić.
Pamiętam ten wiersz z W., sądzę, że budzi refleksje,
mnie się podoba.
Pozdrawiam Cię Tereniu ciepluteńko w ostatni dzień marca
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję za wskazanie błędu, nie zależy mi, żeby ktoś mi wierzył, więc nie będę nic wybielać,
nic nie ściągałam, raczej wiem jak się pisze i co znaczy, łacina nie jest mi obca, ale jestem
zszokowana...nie wiem, zaćmienie czy co, patrzyłam i nie widziałam...niewiarygodne, ale ponieważ nie ma tu możliwości poprawienia tytułu, więc chyba usunę tracąc limit...pierwszy raz w życiu taka gafa...strasznie mi wstyd...
jeszcze raz dziękuję...bo dla mnie ten błąd to jak "góra" przez "u"...

serdecznie pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

hah od razu zapachniało mi biblią... to pewnie przez ten rozkazujący ton uwielbiany w róznych systemach religijnych. idź tam, zrób to, pomyśl a zobaczysz, dostrzeżesz...bo inaczej nie?

pomysły na życie innych są jak przeszczepy mózgu

istotne zwolnisz radość
odnajdziesz zatęsknisz
za nieprzemijającym
szczęściem

dla mnie "sprzeczna sprzeczność" w tym zdaniu: odnaleziona radość kojarzy mi się ze szczęściem więc dlaczego w stanie tej radości mam zatęsknić? jak można tęsknić za "nieprzemijającym
szczęściem". tęsknić można za czymś co przeminęło. n
ieprzemijające szczęście przestaje być szczęściem, albowiem nie poczujesz siły szczęścia nie doświadczając nieszczęścia. nic nie istnieje bez swojego odbicia.

wiersz skłonił mnie do refleksji więc oceniam pozytywnie:) pozdrawiam

Opublikowano

Wierzę, że umiesz łacinę. Widzę przecież, że "post scriptum" napisałaś po łacińsku ;-)

Bo po polsku, jak wiemy, ten akronim piszemy tak: "PS" (bez kropek żadnych).

Nie mondże siem wiencey.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ważne, że budzi refleksje i miło, że się podoba,
dziekuję za przyjazny "ogląd" i ciepełko, które
od ciebie bije tak wiosennie...zresztą jak zawsze
hej!
serdecznie Cię pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Warto prawdą się posilić Teresko. W dzisiejszym świecie, gdzie fałsz jest często usprawiedliwiany, prawdą jak najczęściej trzeba się oczyszczać.

„zatrzymaj się na chwilę
obok życiodajnej wody
Alfa i Omega cel drogi
w ciszy”

Wielu postawi pytania: a czy to warto?, a po co?, czyż żyjemy wiecznie?
Tylko, że u schyłku drogi lub na wielkim zakręcie, każdy zapyta się o sens i prawdę, tego co najważniejsze. Dla każdego prawdy będą rożne ale istotne, najważniejsze.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nawet nie wiesz, Zbyszku, jak dla mnie ważny twój komentarz. Dziękuję za interpretację
i cieszę się, że się się podoba przekaz. Właśnie o to chodzi, by czytelnik mógł sobie zadać pytania i sam sobie odpowiedzieć - dobro trzeba rzucać do wody i niech płynie...

Tobie także życzę powodzenia
i serdecznie pozdrawiam
-teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...