Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

krótki wierszyk o małym pożądaniu

Asiulka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marek Wieczorny

Marek Wieczorny

Opublikowano
Opublikowano

Pani Asiulko!
Czy miłość jest, w Pani przypadku, zależna od gór ("Płoną góry, płoną lasy..." - jak w piosence)? Spłonie wówczas Autorka, ale dotyk Ukochanego raczej powinien pożar rozpalić - nie ugasić. Chyba coś nie tak. Chociaż miłość i pożądanie przeważnie chodzą w parze.
Pozdrawiam
Marek Wieczorny

Klaudiusz

Klaudiusz

Opublikowano
Opublikowano

najbardziej to mi się w sumie tytuł podoba...
ja bym go zmienił na "krótki wiersz o mały strażaku" ;))
żartuję oczywiscie, ale nie może tak być, żeby dotyk ukochanego gasił a nie rozpalał...(przynajmniej dla mnie :p (oczywiscie w moim przypadku ukochanej :)))
pozdrawiam

Asiulka

Asiulka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

heh, musze powiedzieć, że poczucie humoru Wam dzisiaj dopisuje i to całkiem ostre... no cóż w życiu zdarzają się także paradoksy... czasami ten dotyk ukochanego może być "lodowaty", chłodny, a nie rozpalony wzajemną miłością...
[sub]Tekst był edytowany przez asiulka dnia 28-05-2004 16:25.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Straż Leśna

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Omagamoga   Ten tekst brzmi jak opis procesu przebudzenia duchowego. Światło nie jest tu zjawiskiem fizycznym, ale symbolem najwyższego zrozumienia. „Do Rzeczy Światła”- jak wezwanie do porzucenia pozorów (cieni) i skierowania się ku temu co jasne. „Święte Tchnienie Świadomości” - sugeruje, że sama zdolność do bycia świadomym jest czymś boskim, sacrum. „Konami” - czy to staropolskie określenia granic, krawędzi lub zakończeń ? „Praw-do-końca” - ten zapis sugeruje dążenie do prawdy absolutnej, ostatecznej, która nie uznaje kompromisów. Może to oznaczać dotarcie do samych granic ostatecznych prawd, tam gdzie kończy się język, a zaczyna doświadczenie. Tekst kończy się na „Sztukach Tajemnych” i „Magii” - czyli na sile, która działa na rzeczywistość, a Wytwory Magii to owoce kreatywności? Strażnicy Żywej Wiedzy sugerują, że prawda nie jest dostępna dla każdego, bo wymaga przygotowania. Czy Twój zagadkowy tekst dobrze pojmuję? Pozdrawiam. 
    • Magdalena
      Śmiech przez łzy 2003

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @bazyl_prost Kurde jak ja to rozumiem, cały świat wyciąga człowieka na herbatę a wtedy właśnie by sobie posiedział i posmucił.
    • bazyl_prost
      Śmiech przez łzy 2003

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta mnie to uspakaja
    • bazyl_prost
      ołowiana łza

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @violetta on by się rozpadł gdyby tak myślał
    • Berenika97
      Bywam

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Omagamoga   Ten krótki tekst to lingwistyczne badanie samej tkanki istnienia - o „czystym fakcie bycia”. Bawisz się rdzeniem „by-”, odmieniając go przez wszystkie możliwe stany i przypadki. Najbardziej podoba mi się „bytuję w jestem” - to genialne sformułowanie. Sugeruje, że „jestem” (czyli świadomość własnego istnienia) jest przestrzenią, w której się mieszka, „być może też mojego bytu będzie”- tu pojawia się lęk egzystencjalny, „a co by tu istnieć”- to zdanie brzmi niemal kolokwialnie, jak wzruszenie ramionami - „po co właściwie tu istnieć?” lub skoro już tu jestem, to po prostu istnieję (i co z tego?).

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...