Chry cały świat codzienności

[Koval_ZNowin]

Po tygodniu narkozy budzi się kolejny dzień,
taki zamglony, ledwo trzyma się na nogach,
a promień słońca też ranny, rzuca cień,
na samochody chorych ludzi stojących w korkach.

Przeziembiony wiatr, kaszle na otyłe chmury,
bo nie może już wytrzymac z braku witaminy D.
Odsłania słońce, którego wyraz twarzy ponury,
wszystko zaraza pesymizmen, świat smutnieje.

Idzie gwiazda mleczną drogą, idzie o kulach,
bo złamała nog. Próbowała przeskoczyc przeznaczenie
i spadła z nieba, prosta na mój połamany dach,
teraz siędz przy stole z powyłamywanymi nogami.

Taka chora ta codziennośc, a przytym taka szara.
Chyba pobawie się w doktora i sprubuje uleczyc
sny wszystkich ludzi, i zabrac do szpitala
ich marzenia aby wkońcu przybrały na wadze
i nadzieja nabrała sił.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pięknie wyznajesz to, co czujesz, są ciekawe momenty, (np. odniesienie do gwiazdy i kuli) jednak wciąż (czytałam też na 'bez limitu') posługujesz się takimi powszechnymi wyrażeniami,

postaraj się je odświeżać, nie stosuj odniesień do zasłyszanych piosenek, czy powiedzonek (gdzieś czytałam o marzeniach, mchu i różach) staraj się 'ubierać myśli' z wyobraźnią,

warto rozdzielać refleksje i uczucia na etapy przemyśleń - nie wrzucaj wszystkiego do jednego utworu,

wyczuwam pasję i wielką potrzebę przelewania myśli, dlatego gorąco zachęcam, abyś nadal próbował i dużo czytał,

powodzenia, pozdrawiam_ballou.