Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ostatnie skwierczenie ćmy i zapach
tłuszczu


(…) opowieść pająka

nowe budowanie świata albo przejścia
że niby ziemia obiecana wystarczy przetrzeć
oczy i spoglądać przez durszlak

mówili że wariat

aż do pierwszego zdarzenia i to całe
sarajewo wyssane z baru

titanic

(…) dowód na nieistnienie

że znowu gdzieś wszystko utknie
zwłaszcza gdy nie ma już czym a kiedyś

jeszcze przez lęk

Opublikowano

że znowu gdzieś wszystko utknie
zwłaszcza gdy nie ma już czym a kiedyś

jeszcze przez lęk


jedynie przez puentę nie umiem się przegryźć...no cóż, nie wszystko trzeba rozumieć, ważne, że się czuje.

bardzo dobry kawałek poezji

pozdrawiam cieplutko :*

Opublikowano

nowe budowanie świata albo przejścia
że niby ziemia obiecana wystarczy przetrzeć
oczy i spoglądać przez durszlak

- dziabnęłam fragm., swoją drogą ciekawe oko,
mm pozdr. ciepło

Opublikowano

a dla mnie własnie wersyfikacja i interpunkcja po raz kolejny tutaj dziwią. Ciekawa jestem co na to autor. Jasne wszystko jest dozwolone, tylko ja nie sądzę żeby wiersz stracił, gdyby pominąc (...), a na przykład rozdzielić dwie części gwiazdkami. Standardowo, ale moze czytelniej. Tekst niezły, miejscami fajniejszy; może te równoważniki zdań ( opowieść pająka, titanic,itp.) niekoniecznie mi przypadają do gustu, ale o gustach się nie dyskutuje, więc się z moim też bardziej obnosić nie będę;)
pozdrawiam ciepło:) Aga

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



titanic... banał - nie, zamieniłabym na ' mielizna ' jesli już odnośnik,
sarajewo? aż tak patetycznie? coś bym tu pokombinowała,
reszta interesująca, jako chwila...na chwilę,

pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lidia Maria Concertina   Tytuł  to pewnie klucz do wiersza - zestawienie zmysłowej elastyczności z kruchym chłodem porcelany. PL domaga się życia i autentyczności w świecie sztucznych fasad (błękity telewizorów, pustkami ziejące Wersale). Wezwanie spłakanej, „porcelanowej” muzy do tego, by wreszcie krzyknęła żółcią -to akt buntu przeciwko przemijaniu. Zakończenie z kwiatem goryczy świetnie domyka ten kruchy, duszny świat. Bezkompromisowo! Świetnie!   
    • @Sylwester_Lasota   Podoba mi się, jak z lekkością i przymrużeniem oka przemycasz trafną obserwację socjologiczną - zmianę estetyki i to, że rewolucja w damskiej szafie wcale nie musi oznaczać końca kobiecości ani końca... zainteresowania panów. Ostatnia zwrotka - świetna - niby oburzenie, a jednak przy okazji subtelne przyznanie się do winy (czy raczej do satysfakcji). Rytm i rym trzymają się dzielnie od początku do końca. Lekka, inteligentna zabawa formą i tematem - wiersz bawi, ale i daje do myślenia. :) Aż zaczęłam się zastanawiać, czy w ogóle mam jakieś spódniczki w swojej szafie. :))) 
    • @Stukacz   Wzruszający obraz człowieka rozdartego między zwykłym szczęściem a wewnętrznym labiryntem - aniołami i demonami własnego życia. Ostatnia zwrotka brzmi jak pogodzenie się z losem, bez pytania "dlaczego". Przyjemnie się słucha. :) 
    • @Toyer   Świetnie oddana dynamika między marzeniami a koszmarami - zwłaszcza obraz "zapaśniczego chwytu" nocnych mar i pytania "gdzie się podziało bez koszmarów życie" robi wrażenie. Ostatnia zwrotka jest znakomita! 
    • @Starzec   To prawda, bo moim zdaniem dylemat jest indywidualny. Radzący nie ma dostępu do pełni wewnętrznego doświadczenia drugiej osoby - jej historii, lęków, wartości, tego, co naprawdę czuje pod powierzchnią deklaracji.   Kant powiedziałby, że tylko sam podmiot ma dostęp do swojej woli i motywacji. Sartre powiedziałby, że to forma "złej wiary" - ucieczka od wolności i odpowiedzialności za wybór. Bo dylemat to nie zagadka do rozwiązania, tylko sytuacja, w której człowiek sam musi się określić. Rada może oświetlić drogę, ale nie może iść za kogoś.   Pozdrawiam.   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...