Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

szóstego dnia
ostatnia część układanki
proza
życia i miłości wypalonej po latach
przy stole ciągle ta sama twarz
ten sam nieogolony głos wita rano
garnitur z uśmiechów do szefa
i ślad szminki na kołnierzyku

szóstego dnia
ostatnia część układanki
poezja
spojrzenia i smaku poziomek
szpilki artystycznie rozrzucone pod stołem
ulotki i bilety skasowane w torebce
obok kaktusa i łez
zalotnie puszczane oko w przestrzeń

szóstego dnia
ostatnia część układanki
by jutro spokojnie usiąść pod dębem
nieskalanym jeszcze żadną wyrytą miłością
i słuchać prozy i poezji
objętej ramieniem szczęścia

Opublikowano

myślątko, a na drzewach się skrobie inicjały i serca z miłości czy nienawiści?!
i co ja mogę, że tak mi się marzy to szczęście... a jego nigdzie nie ma :(

eh, wiem, będę walczyć z miłością i szczęściem na rzecz nienawiści i zła

  • 5 tygodni później...
Opublikowano

rozumiem pierwsze wersy każdej strofy jako lejtmotyw wiersza - to tylko podkreślenie jakiegoś związku przyczynowo-skutkowego, o których sporo tu aluzji:

" ślad szminki na kołnierzyku";

"szpilki artystycznie rozrzucone pod stołem";

"zalotnie puszczane oko";

ostatnia strofka coś insynuuje niedzielnie, tworzy jakąś przyszłość (w opozycji do tygodnia?);
w wymowie jest infantylna ("wyryta miłość" - "objęcie ramieniem szczęścia") - to niedobre, niefortunne zwroty, gdyby jeszcze z dystansu - pisane w ironii, jako utopia - ale nie, na nieszczęście na serio;

no i to "stworzenie" - ciężko pojąć tytuł, jako czasownik? rzeczownik?
skłaniałbym się do obydwu - tydzień faktów stworzonych, siódmy dzień w potencjale, jako marzenie...

stanowczo poprawiłbym ostatnia strofkę, skrócił:

... ...
"szóstego dnia
ostatnia część układanki
by jutro spokojnie usiąść pod dębem
nieskalanym jeszcze żadnym znakiem
i słuchać prozy i poezji"

.............??
J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...