<i>czyńcie ją sobie poddaną</i>

[amandalea]

czyńcie ją sobie poddaną

powiedziałeś
jesteś jak najprzedniejsze wino
choć nie dojrzewałaś w słońcu południa
i nikt nie pieścił twoich gron

rosnę dziką szypszyną
na nierzeczywistej miedzy
bezlitośnie targana wichurą

nie potrafię krzyczeć
więc w ciszy zenitu
oddaję pokłon
krzywemu zwierciadłu rzeki

i gdy zaklinasz mnie ogniem
błądzę zwielokrotnionym echem
zaciskając osiadam na ustach

a kiedy pniemy się po grani
w aureoli obłoków
codzienność liże nam stopy

01.03.2008r.

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak intymnie mi się odczytało, że może powinnam zamknąć stronę i zniknąć bez słowa ;)))
Widzę kilka ładnych obrazów. Aż się prosi, żeby odsłonić je, wyciągnąć spod tiulu zbędnych (moim zdaniem) słów.
Inaczej mówiąc - obrazy są czyste, a język, który je tworzy - zbyt wyszukany.
(Taki brak jedności obrazu i formy.)
Rzecz jasna - to subiektywne.
Pozdrawiam Autorkę.

[Stefan_Rewiński]

Dobre to jest Lidko.

[Lena Achmatowicz]

"jesteś jak najprzedniejsze wino
choć nie dojrzewałaś w słońcu południa
i nikt nie pieścił twoich gron"
trochę bulkę przez bibulkę.

"a kiedy pniemy się po grani
w aureoli obłoków
codzienność liże nam stopy"

echo. polecam "w dzień zaduszny" Władysława Grabana. nie ze względu na walory literackie i około literackie, a ze względu na pointę.

pozdrawiam