Z mojej serii "Samobójca"

[The Cruc]

**Samobójca**

Na imię mu nikt
Nigdy nie widział jasnego
światła słońca,
Tonie w czarnej otchłani
Nie umie kochać.
W prawej ręce trzyma nóż
W lewej ma krzyż,
bo wierzy
Wierzy, że ktoś pomoże.
Czeka, nadal oczekuje
Nikt nie nadchodzi
Nikt nie chce mu pomóc.
On -czyli Nikt
nie ma już siły
Robi to...
Umiera, ale nikt o tym
nawet nie wspomina
Nikt nie pamięta.
Zrobił to z samotności
a może z głupoty
-Zastanawiasz sie
Lecz już nikt się nie dowie
Nie ma już go z nami.


**Samobójca 2**

Czeka samotny
na rękę pomocy,
przygnębiony, opuszczony,
w cieniu letniej nocy.

Gotowy by odejść,
zniknąć z tego świata.
Nikt do niego nie chce podejść.

Wesprzeć okrutnego kata,
zabójcy swojego umysłu,
mordercy wspomnień...
C.D.N.


**Samobójca u progu Nieba**

Leży w grobie, pod gruntem namokłym
W drewnianej trumnie okrywa go ból
Już po tamtej stronie barwnej żyje
Nie obchodzi go nic co ziemskie

Wspomnienia, zadane cierpienia
jednak pozostaną chociaż daleko.
Serce dalej tętni nadzieją
Mimo, że mogiła zarasta powoli

Nikt nie zadbał o niego
za życia nie pomógł
Tak i po śmierci zapomniany
W swoich cierpieniach zgubiony.

Marmurowy nagrobek z napisem
Wyrytym ostrym dłutem
Wokół kolorowe groby i znicze
Lecz ten jeden sam pozostał

Smutny, Szary i oschły,
Obrośnięty nienawiścią
Okryty obojętnością
Śmierć jedynym kompanem.

[Bez przyszlosci]

na imię mi Nikt
widziałam kiedyś słońce
nie pamiętam jak wygląda
czułam wiatr
nic już nie czuję
w ręku nóż
skała pod stopami
i niebo
takie piękne
dalekie
gwiazdy na nim
jak krople krwi
ktoś pomógł
nie wiedział
że pomóc nie można
wszystko zacznę od nowa

[kaja-maja28]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

_______________________
Odnoście pierwszego wiersza

No nie wiem;
życie to jest dar
jak koś sam go sobie odbiera
to musi być w desperacji
ale mogło być z tego wyjście
jesliby ktośby go zrozumiał

Tu mam na myśli brak wspólnych słów

Co drudiego wiersza tak pobłażliwie zaglądąm
ale smutne,że tak sie stało
to go diabeł opętał
nie myśląc o najbliższyczych(matce)
ona najważniejsza(urodziła,wychowała)
napewno życie by mu dała
brak rozmowy

co 3go wiersza-
zawsze jakiś ktoś by się znalazł
też mam taki przykład
że rodzina pożuciła
ale ,był wśród ludzi
żył 60 lat
ale płuc mu już było brak

sądzę ,że każdy widzi to co sie dzieje
wokół niego,ale nie każdy ma miłosierdzie
dla drugiego.


Jako wiersze to mi się podobają,
bo wielu jest takich ludzi co potrzebują
pomocy a my ich nie widzimy
bo jesteśmy zagwatmani swoimi sprawami

Ci sobie życie sami odbierają,
co są bez pomocy
i brak im w sobie obecności Ducha.

Ajjjjjjjjjjj,się rozpisałam,aż mało bym się nie popłakała
szkoda mi takich ludzi

[The Cruc]

Heh...
Ja jestem obserwatorką ;) Ogólnie w moich wierszach przedstawiam problemy które dzieją się wokół nas, ale jednak nie dostrzegamy ich za wyraźnie.