Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

. zza krat siatkówki wyglądam
nie na miejscu
leży poszatkowane ciało

*

zmęczony czekaniem
wciąż wracam
donikąd
wznoszę się jak mury więzienne
na flagach różowego słońca

zacieki papilarnych bohomazów
ubliżają

. zanikając w bezpłodność

Opublikowano

dlaczego poszatkowane?
dlaczego wizytówka w tytule?
nie będę się wymądrzała : nie rozumiem o co chodzi.
A te dwie kropeczki zamierzone?! (chyba, tak - a co znaczą?)
ciekawa jakniewiemco -
baba
Pozdrawiam!

Opublikowano

zza krat siatkówki wyglądam => niektórzy uważają, że oczy są najbardziej wysuniętą na zewnątrz częścią mózgu, czyli najbardziej mnie, a dawniej uważano, że przez oko można zobaczyć duszę, czyli też najbardziej mnie :)
nie na miejscu
leży poszatkowane ciało => jeżeli widziane przez kratę, to przez nią "poszatkowane". itd.

taki kawałek mojej interpretacji

zgadzam się, że ciekawa wizytówka. pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




te dwie kropeczki niezamierzone, tekst się tak wkleił
odpowiedź już otrzymałaś poniżej co do Twoich pytań
nakierowaną w bardzo bliskim powiązaniu z tematem

dzięki za ciekawość i niezrozumienie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




te dwie kropeczki niezamierzone, tekst się tak wkleił
odpowiedź już otrzymałaś poniżej co do Twoich pytań
nakierowaną w bardzo bliskim powiązaniu z tematem

dzięki za ciekawość i niezrozumienie.
czytałam na bieżąco komentarze, kilka razy wiersz.
Ciekawość moja została zaspokojona i zaowocowała
wiedzą. Dziękuję,
mile pozdrawiam - baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk @Nata_Kruk Dzięki za uważne czytanie .                                                                                                   
    • "Sędziwe lata" Lubię poranki i rodzący się świt, gdy dzień otwiera swe świetliste bramy, bo w każdym z nich odwieczny tętni rytm, którym ku życiu nieustannie zdążamy. W bezkresie galaktyk, pośród gwiezdnych mgławic, jakże niezmierny jest wszechświata stan! Ileż światów zdołał czas już pozostawić, ile początków skrywa wieczności plan? Cóż jest prawdą, którą przyjąć nam wypada, gdy dzieje własne próbujemy pojąć sami? Jesteśmy ledwie pyłem, co się osiada na brzegu wieczności pomiędzy światami. Codziennie, niczym Syzyf, trud podejmujemy, pchając pod górę głaz marzeń i nadzieje, i choć kres drogi przeczuć nieraz umiemy, wciąż serce ku przyszłości ufnie się śmieje. Bo żadne życie nie kończy się spełnieniem, nie ma pożegnań, które niosłyby ukojenie, gdy ciało ustępuje przed przemijaniem, a duch odchodzi w nieznane przestrzenie. Dlatego żyjmy pełnią każdej chwili, tu, gdzie los nas postawił, pod niebem i słońcem, byśmy w godzinie, gdy będziemy odchodzili, mogli rzec: „Żyłem naprawdę” — nim nadejdzie koniec. Bo czas, choć cichy, niestrudzenie naprzód kroczy, nie pytając nikogo o zgodę ni o zdanie, a sędziwe lata przychodzą jak nocą mrok głęboki, nim człowiek zdoła pojąć ich przybywanie. Leszek Piotr Laskowski
    • @Poet Ka Dla mnie to takie otwieranie i zamykanie kolejnych szuflad. Od zewnętrznych uczuć do wewnętrznych. Te szuflady są o tym, co chcę pokazać światu, a co zostawiam dla siebie. Cały wiersz jest drogą, by dojść do słowa "milczenie". Osobiście odbieram to jako ten moment, w którym brakuje słów na tłumaczenie. To nasycenie jest stanem, milczenie nie zniekształca. Pozdrawiam serdecznie 🪻🪻🪻
    • Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...