Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Co oznacza "klif gubi ciało"?
W haiku wystrzegaj się bezpośrednich metafor.
Tzn, całe haiku może być oczywiście metaforą na coś
innego, niż to co opisuje bezpośrednio, ale metafory
jako pojedyncze wyrażenia odbiegają od jego idei
"minimalizmu stylistycznego". Ja wiem, że to trudne
i sama się z tym cały czas zmagam.

Bardzo fajny temat z tym klifem. Można sobie
wyobrazić spadanie, wiatr, szum wody u stóp klifu,
no i odrywanie się części tego klifu.
Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Rozumiem co miałaś na myśli pisząc o odbieganiu od formy minimalistycznej.
Lecz gdy przyszło Mi to głowy,związało się bezpośrednio z tym pomysłem.
Gratuluję trafnego odczytania tej nieszczęsnej metafory w ostatnim wersie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dramatycznie, ale jak wspomniała Ann zbyt metaforycznie, czyli wolna amerykana,
dowolność interpretacji. Klif może być nawet imieniem faceta z gór :) (powiedzmy Klif Riczard)
poza tym dlaczego niby ona tańczy na skale? fioła ma czy jak? nikt normalny nie wdrapuje się
na skały żeby tańczyć, owszem można ale taki obrazek jest zbyt naciągany i
jeśli oddać dramat, to jakoś tak:


wiosenna odwilż
na skalnej półce
ekwipunek alpinisty


ewentualnie ekwipunek zamienić na coś w rodzaju: dziewczęcy plecak
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję :)
    • @andrew On zauważy każdego deszczem  słońcem  i mrozem da co potrzebne kolego a nawet czasami podpowie   pomoże fartem przypadkiem szczęściem przygodą  i losem i dobra twojego pragnie więc chwal Go  czynem i słowem :))
    • @Marek.zak1 nie zrezygnowałabym z anioła:)
    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Wierszopata   łopatą wyrzuca z siebie nagromadzone słowa.   Warstwa po warstwie usuwa je z siebie. Żeby nie powiedzieć — pozbywa się swoich neologizmów, odkładanych przez lata.   Podrzuca je mądrze drzewom. Te potem szumią lasem,   że te wszystkie słowa jakby bledną, że muszą więdnąć, odchodzić i opadać.   Wierszokrata   Łamie kości, rymem rzuca prosto w gości.   Kracze zgodnie, puszcza słowa na przechodnie.   Jak neuropaci, płaci blichtrem.   Rzadko szybko, często za nic.   Jak furiata. Pisze dużo, zwięźle splata.   Jest jakby inny, lecz tak samo obcy.   W świecie, który dopiero się wykuwa.   Pisarzoholik   Wywodzi się z holistycznej wizji pisania.   Z nieuniknionego dążenia do całonocnego pisania właściwego.   Świat przez całą noc jest pochłaniany w ogromnych ilościach.   W postaci obserwacji, obrazów, rozmów i słów,   przyjętych w różnych dawkach.   Po to, by o świcie został przetworzony na użytek swój i wszystkich spragnionych.   Rymokrata   Usychały z suchot klony w parku i skrzeczały czarne wrony we folwarku.   Że świat się kurczy i zawęża. Połykany jest on dziś jak wąż przez głowę węża.   O ziemio spopielona, kraczmy jak i one. O świecie nieskończony, ty masz przecie cztery strony.   Metaforysta   Matematyczno- rytmiczny Rymokrata.   Do niepogody ducha dodałbym gorącego uczucia.   Z ośnieżonych szczytów zimowego lata.   Zastosował wszystkie wzory na ułamek świata,   gdzie święte jęzory palą w grdykę jak metaxa.   Narodził się z popiołu spopielony Feniks i próbuje latać.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...