Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wytrwałym Czytelnikom naszego Poradnika, udostępniamy w tym rozdziale przepis na udane dzieci, sprawdzony w niejednej rodzinie od pokoleń.

Jak zawsze w przypadku niezawodnych receptur, podstawą sukcesu jest dobra jakość składników, po wtóre – przestrzeganie zalecanej kolejności, i wreszcie - wieńcząca dzieło – szczypta szczęścia. Przepis nie wymaga szczególnego wyposażenia ani wcześniejszej znajomości doświadczeń; wręcz przeciwnie, przeciążenie wiedzą teoretyczną i praktyką stosowaną, może sprawić, że zamiast niezawodnego głosu instynktu, usłyszymy tylko stłumiony szept wielorakich racji.

Ale dość tych wstępów - czas zakasać rękawy i przystąpić do pracy!

Jak już była mowa, na początku trzeba zatroszczyć się o dobre składniki. Unikatowy charakter naszego przepisu polega na tym, iż w zasadzie, dopuszcza on znaczną różnorodność pochodzenia ingrediencji, wszelako pod jednym warunkiem! Muszą być one do cna przesiąknięte tzw. prawdziwą miłością (patrz: Rozdział I – Przepis na prawdziwą miłość). Oba składniki należy możliwie najstaranniej oczyścić z naleciałości i przyzwyczajeń wyniesionych z nadopiekuńczych objęć i długotrwałych kleszczy, jakkolwiek bywa to trudne do osiągnięcia, gdy stopień izolacji od czynników zewnętrznych nie jest wystarczający.

Następnie, oskrobane i dobrowolnie przycięte na wymiar ingredienty, należy ściśle złączyć ze sobą i na pewien czas zanurzyć w zalewie codzienności. Do jej sporządzenia bierzemy dwie miarki niewdzięcznych prac domowych oraz po jednej miarce złego humoru bez powodu i spontanicznej radości z nadchodzącej wiosny. Dodajemy kilka czułości i przykrości oraz doprawiamy odrobiną ironii i sarkazmu. Uwaga! Całość powinna mieć zdecydowanie wytrawny charakter; nadmiar słodyczy może tylko zaszkodzić. Naczynie odstawiamy na bok i uzbrajamy się w cierpliwość. Czas oczekiwania można skrócić sporządzając listę przypraw, których umiejętne dawkowanie pozwoli zaspokoić najwybredniejsze gusta.

Kiedy jeden ze składników zacznie zmieniać kształt a drugi będzie wyskakiwać z zalewy, należy je wyjąć, osuszyć i delikatnie ogrzać. Za wszelką cenę należy unikać gwałtownych zmian temperatur i nastrojów. Pobudzający apetyt i wyobraźnię, bukiet aromatów wyczekiwanego szczęścia, winien dojrzewać niespiesznie pączkując samoistnie. W tej fazie, niektórym przezornym, zdarza się już organizować ochotnicze hufce palących się do pomocy, wszelako naszym zdaniem, daleko posunięta wstrzemięźliwość jest nad wyraz wskazana. Zalecamy długotrwale wałkowanie wcześniejszych postanowień; ewentualnie można też lekko wstrząsnąć, byle nie za bardzo zmieszać.

Kiedy na tak przygotowaną powierzchnię wypłynie już upragniony bączek – pączek, wszystko, co należy zrobić, to stale pamiętać o tym, że ten okruszek ma oczy do patrzenia, uszy do słuchania a rozumek do kombinowania. Jest - a więc obserwacja nieprzerwana, barometr doskonały, lustro bez skazy. Nasiąkalność skorupki nieograniczona. Odradzamy stosowanie takich przyborów jak klosz czy parasol. Bez umiaru, dozwolone jest wyłącznie nieskażone bezmiłością środowisko rodzicielskie, naturalna szczepionka wielokrotnego użytku.

I to już koniec. Rezultat gwarantowany.

Zaskoczeni? Rozczarowani? Że takie proste? Bez niespodzianek? Nieefektowne?

Spróbujcie.

Opublikowano

Niezwykle trafne spostrzeżenia i rady ujęte w tym przepisie! Wiadomo jednak, że najlepszy
przepis i samo pączkowanie, w praktyce może zepsuć byle przeciąg (nie wyrośnie zdrowo
co miało wzrastać).

"W tej fazie, niektórym przezornym, zdarza się już organizować ochotnicze hufce palących się do pomocy, wszelako naszym zdaniem, daleko posunięta wstrzemięźliwość jest nad wyraz wskazana."

- czasem nawet przezorni nie zabiegają o to, a babcio - dziadkowie i ciotkowie ochoczo się garną do pomocy. Oby nie przedawkowali słodzenia (półwytrawność też mieści się w normie)!
Czytałam z dużą przyjemnością, masz dar i umiejętność dobrego pisania, lekkość wypowiedzi świadczy również o talencie. Poczucie humoru dodaje smaku.
Ja tylko z pozycji czytaczki - smaczyste to!
Miło mi było, pozdrawiam i zachęcam -
baba

Opublikowano

Motto:
"Przysłowia (i to także) są mądrością narodu."


Witaj Aniu!

No i dzisiaj "w całej rozciągłości Baby wzdłuż Izby" - zgadzam sie z moją znakomitą przed-recenzentką. Faaajne i lekko napisane.

Mnie przypomina to wprawdzie przepis na bimber - ale jak mówi przysłowie - "Od wódeczki nikt nie umarł - a jeszcze sie urodził!!
Więc wychodzi na jedno - Przepis na dziecko.
Czy będzie ono udane - zależy także od tego - jak mocno tato czy mama "wstrząsną" zbierający się osad rutyny. Bo czasem - można "wylać dziecko z kąpielą"

I masz rację, że nasz "pączek" - drukuje sobie to wszystko pod kapeluszem - bo "czym skorupka ..."

Buziaki za odwagę zmiany formy utworu.

Marek

Opublikowano

Dziękuję Wam bardzo mocno za wsparcie - nie macie pojęcia jak się bałam, że tym razem zostanę schlastana

P.S. Marku - nawiązując do Twojego poprzedniego komentarza z mottem - przy okazji chciałabym wyjaśnić, że jestem "Ania Ostrowska" nie dlatego, że mam 13 lat albo chciałabym tyle mieć, ale dlatego, że przy przy rejestrowaniu się na forum okazało się, że użytkownik "Anna Ostrowska" już istnieje.
Anno! jeśli zajrzysz do mnie kiedyś z ciekawości - pozdrawiam i zapraszam!

Opublikowano

Baardzo mi się podobało. Tak jak już powiedzieli czytelnicy powyżej: trafne spostrzeżenia, napisane lekko, trochę zabawnie i miło się czyta. Musze przeczytać jeszcze przepis na Miłość :) Tymczasem dziękuję za miły komentarz (ja też się bałam surowej krytyki) i życzę miłego tworzenia Przepisów.

Opublikowano

Aniu! jesteś niesamowita - przy okazji tego utworu chciałabym zwrócić przede wszystkim uwagę na Twoją wszechstronność. Świetnie dajesz sobie rade w prostym, lekkim opowiadaniu. Innym razem budujesz klimatyczny tekst, który wprawia w zadumę. Pojawił się też utwór z tłem historycznym. Do tego wszystkiego przyjemna recenzja. Teraz przepis...;) teksty zawsze-bez względu na gatunek, mówią coś o swoim twórcy. Nie będę sie za bardzo rozpisywać co ja z nich wyczytałam o Tobie;) powiem tylko tyle, że potrafisz zaskoczyć, zaciekawić, masz potencjał.
I to, co bardzo mi sie rzuciło - od pierwszego tekstu do teraźniejszego, niesamowicie sie wytrenowałaś (albo raczej pokazałaś, że potrafisz;)) technicznie, nawet w tekstach stylizowanych.
To tyle mojego. No i czekam na dalszy ciąg sióstr

Opublikowano

Ojej, aż się zawstydziłam od max dawki tych pochwał! Ja tylko słucham Twoich rad - w komentarzu do "Okolicznościowego drobiazgu" radziłaś mi dalsze eksperymentowanie - więc eksperymentuję - następna próba z jeszcze innym rodzajem formy jest już na Warsztacie. Niestety tam chyba jeszcze mniej osób czyta i komentuje niż tutaj. Tym bardziej doceniam Twój poświęcony czas i uwagę - bardzo serdecznie pozdrawiam - i przy okazji - to w dużym stopniu Twoja zasługa, że w ogóle wystawiam tu teksty - tak bardzo bałam się przy pierwszym, a Ty mnie zachęciłaś - Ania

Opublikowano

Tak, eksperymenty są ważne - szukasz siebie i tego co najbardziej Ci odpowiada i przy okazji powstają fajne teksty, bo wkładasz w to jednak dużo świeżości i własnej ciekawości:) niektórzy uważają, że człowiek powinien tworzyć w jednym gatunku... a ja sie nie zgadzam. Też lubie różne formy i dzięki temu trenuje warsztat:) zajmuje sie dziennikarką, prozą, prozą poetycką, miniaturami i długimi utworami. Wiersze niestety nie przeszły hehe, nie mam talentu chyba do tego.
Bardzo sie ciesze, że miałam udział w promowaniu Twojego talentu hehe:D było warto, zresztą każdy głupi by sie zorientował, że masz potencjał. Bo czasem rzeczywiście na debiutantów i "świeżaków" patrzy się albo z wyższością albo z nastawieniem, że tekst bedzie słaby. I rzeczywiście pare osób oberwało ostre komentarze i pożegnało sie z forum. Cieszę sie dlatego tym bardziej że zostałaś. Tekst z warsztatu też na pewno przeczytam. Dobrej nocki i wesołych snów (może twórczych? zdarzyło mi sie kiedyś napisać 2 teksty na podstawie tego co mi sie przyśniło;))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Po zimnym ulewnym deszczu, Gdy spowił okolicę dotkliwy chłód, Ucichł plusk wody w rynsztoku, Zastygać począł ulicznych kałuży brud,   W starego kościoła cieniu, Przystanął bezszelestnie smutny duch, Oblicze jego cienisty krył kaptur, A zamyślił się pogrążony w smutku.   Tyleż posępny co tajemniczy, Choć wicher przeszył go mroźny, W milczeniu stał niewzruszony Starym murom nie mówiąc nic,   Samemu przybywając z przeszłości, Dziwiąc się czasom współczesnym, Choć pozostając niewidzialnym, Skrycie łzy gorzkie uronił.   Niewidzialne jego łzy, Pochmurnemu niebu się skarżyły, A przeraźliwy straszny ich krzyk, Niósł się ludzkim uchem niesłyszalny,   A ich żałosna skarga, Niesłyszalna choć głośna, Zdolna poruszyć każdego anioła, W takie oto ubrana była słowa:   ,,Każda jedna wojna... Tonie we mgle fałszu i kłamstw, Niczym zburzonego kościoła wieża, W opustoszałej wsi zapomnianej przez czas,   Przemilczane, zapomniane bitwy, Niewygodne dla rozdmuchanej propagandy Niekiedy więcej kryją o niej prawdy, Niż historycznych opracowań opasłe tomy…   W cieniu każdej wojny, Wyrastają nowe, niekiedy bezimienne groby, Posępne wdowy w czerni, Pośród szlochów wypłakują swe oczy,   Niezliczone starcia i potyczki Których nie znajdziemy w podręcznikach historii Kryją swoje wielkie sekrety, Strzeżone przez duchy żołnierzy poległych…   W cieniu każdej wojny... Politycy i biznesmeni z czystymi dłońmi, W garniturach nienagannie skrojonych, Brylują w blasku fleszy,   Gdy tymczasem w okopach, Pośród wszechobecnego cuchnącego błota, Każdy kęs chleba i każda konserwa, Na wagę są srebra i złota…   W cieniu każdej wojny, Biznesowi magnaci majątek chcą zbić, Nie licząc się z cierpieniem maluczkich, Milionów matek nie obchodzą ich łzy,   I choć poorana wybuchami ziemia, Nasiąka krwią niczym stara gąbka, Oni liczą zyski w siedmiocyfrowych sumach, Zatajając przed światem prawdziwy ich bilans…”   Gdy spomiędzy gęstej jak mleko mgły, Uliczne latarnie z wolna zaświeciły, A blask ich z początku nikły, Przez szarugę z wolna się przebił,   Duch poległego przed laty  partyzanta, Tonąc w niewidzialnych swych łzach, Nieśpiesznie począł się rozpływać, Zakryła go zmierzchu kurtyna…   Gdy przeminą kolejne wojny, Kolejne poległych żołnierzy duchy, Pochmurnemu niebu wykrzyczą swe skargi, Niesłyszalne uchem ludzkim.   I przez nikogo niezauważone, Rozpłyną się z wolna we mgle, Najcichszym nie zdradzą się szelestem, Czasem gorzką pozostawią łzę…        
    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...