mniej więcej pierwsza i druga krew

[piotr patt]

… ciesz się po prostu się ciesz

można by wiele i bez końca
śniegu i tak jak na lekarstwo to dobry
początek na odchodzenie od zmysłów albo
zwyczajnie nie mieć wyjścia

niczym syndrom smutnego nazarejczyka
który rozpadał się na kawałki i we wszystkich
językach czyli takie tam i z powrotem
ulicą dworcową lub czytanie światła

z wygniecionych dłoni kurew

ostatnio dużo ich zmarło mówią o spełnieniu
proroctw ale to nie moja ławka każdy ma swoje
tarapaty i coraz mniej dni

wolnych od śmierci

co z tego że mam trzydzieści dwa lata zapisane
na skórze i mrowienie i tak zasypiam
z widokiem zza okna wystarczy

że znowu

[Magnetowit_R.]

nic nie bede szukał, jestem pod wrazeniem, wiersz przekazuje mocje do mnie trafia jak najbardziej. pozdrawiam

[Rachel_Grass]

a ja kompletnie idei wiersza nie pojmuję, jest rozwleczony w zbyt wielu słowach na mój gust. nie trafił do mnie.

[zak stanisława]

niezłe przerzutnie, sprawiają że wiersz jest dynamiczny mimo rozciągłości, ale dzięki nim mamy wyrazny obraz Pla
pozdry Piotrrzepat

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zakończenie mi najbardziej.
pozdrawiam Waldemar

[Judyt]

wyjście z progu, fajowy
pozdr. ciepło :)

[Nata_Kruk]

Piotrze, nie bardzo wiem, jak zrozumieć tytuł... ale nic to. O spostrzeżeniach zapisanych w wierszu, rzeczywiście można by wiele i bez końca, problem w tym, bo zrobić to umiejętnie... Tobie, moim zdaniem, udało się. Niedopowiedzenie kończące wiersz, pominęłabym.
Pozdrawiam... :)