==Otrzyj łzy słone z kropli rosy==

[Lilianna Szymochnik]

Tylko dwa słowa, o nic nie pytaj! Usta niezdolne były wymówić!
Zaklęta w sercu grała muzyka z trelu słowika, z tej Boskiej nuty
Jeszcze ze źródła, nie wyschła z uczuć jeszcze rozlewa się w nurty.
I chociaż z cicha tak sobie płynie, do Ciebie z kwiatami w tę miłość.

I nikt, nie może żywiołu zatrzymać, który potrafi jedynie tak kochać.
Niebo się gniewa z marsem błyskawic, aż gromy lecą z idącej burzy.
Gdy w głos przemówi w zewie natury, ciało zatańczy ogrodom Muzy.
A gdzieś górami słońce wyjrzy z gorącym objęciem życie przytulić.

I nigdy nie wiesz? Z jakiej aury - jutro jest zdolne! Ciebie zaskoczyć.
W dobre, czy złe mąci w humory w łagodny zefirek w bestii uśpiony.
Stwarza pozory drzemie zmysłami i w każdej chwili gotów się zbudzić.

Ja wiem jak boli jak ranić może, róża bez kolców, nie mieczem słowem.
Więc się, nie gniewaj, gdy słodycz w goryczy otrzyj łzy słone z kropli rosy.
Zajrzyj w ten księżyc w te siostry gwiazdy, on Ci odpowie, na to pytanie.

[kaja-maja28]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Troszkę zmieniłam,a dałeś mi myśl na wiersz;

Siedzę o zmroku nad wodą,gdzie zieleń zakwita
i pytam się księżyca,co to za muzyka,
którą słowik śpiewa, a jego głos rozchodzi się
w blasku gwiazd na niebie i ogarnia moje serce
rozświetlając ciemne powietrze.

Szum wody nie zagusza jego śpiewu,
taki jest wdzęczny i wrażliwy,
nawet ryby zaglądają przez taflę wody
i lilie morskie wyrastaja z dna,
jak palmy o wielolistnej koronie.

Księżyc zamyslił się?Po chwili odpowiedział;
'Kiedy woda spokojna jest,widać z głębi słońce
i otwarty kielich białego kwiatu.
Spójrz w gwiazdy-to są siostry Twoje,
gdy się smucisz one giną, jak w locie
skrzydła nietoperza.

Otrzyj łzy słone kroplą rosy
i posłuchaj co śpiewa słowik,
pod jego głosem wody
zatrzymują się w biegu,
kto go słucha,patrzy na świat
z miłością'.
Pozdrawiam milutko

[Lilianna Szymochnik]

Dużo masz w sobie miłości - więc rozdaj ją z pożytkiem dla poezji.
Wymyśl lepiej jakąś ładną bajeczkę z morałem dla dzieci.np;

Za górami za lasami w małym domku przy źródełku,
gdzieś w ten ostęp wiecznym jak świat żyła gajem?
Bardzo biedna, ale śliczna jak aniołek...
Idąc oczywiście wierszem.

Pozdrawiam serdecznie.

[kaja-maja28]

jak przestanę pisać to na koniec napiszę bajkę,jeszcze troszkę:)
Pozdrawiam milutko