Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Moje oczy śmieją się,
nie ma w nich smutku
i gniewu,możesz się
w nich przejrzeć,
może zobaczysz tam siebie,

czasmi wiatr wieje
nie w tę stronę,
i mała łezka spadnie,
ale słoneczko moment
osuszy je swym promieniem,

piszę to Tobie na papierze
toaletowym-rumiankowym,
jak Ci z bólu serce rwie,
wez sobie krople Walerianowe,
a jak z oczu kapią Ci łzy,
otrzyj je sobie tym papierem
-rumiankowym,niech Ci
w głowie wiosna zaświta,
swym zapachem,

lecisz jak strzała po błękitnym niebie,
tnąc je strzępiąc,jak tępe nożyce,
by dostrzeć jasne światło,
po którym zostawiasz białe błyskawice,
zmień kurs o ...w lewo,
--..--...--.--
-.-..-.-...
---.---------
.--.-....-----

Opublikowano

--..--...--.--
-.-..-.-...
---.---------
.--.-....-----



za to coś mogę Panią zaskarżyć do sądu. Wykorzystała Pani mój pomysł z mojego jednego wiersza. Wszystkie prawa zastrzeżone. Proszę to usunąć inaczej pisze do moderatora.


pozdrawiam i czasem proszę pomyśleć zanim Pani coś napisze

Opublikowano

wez mnie nie rozśmieszaj,jeśli masz na myśli Morsa,to kto od kogo?:)
a wiesz,co chociaż to znaczy?
Nie muszę Tobie zabierać pomysłu,bo to nie w moim guście,a po drugie Twój nie leży mi na sercu.
Pozdrawiam milutko,jak migająca gwiazda,która blednie na Twój komentarz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666 Hej, "nocny marku". Każde markowanie ma swoje granice, więc i ja zaraz się poddaję, ale chcę Ci przekazać może  nietypowe spostrzeżenie pod tym kolejnym dobrym wierszem.  Piszesz tu i w kilku innych wierszach w sposób, który znam z autopsji. To pisanie "fabularne", typowe dla potencjalnego prozaika. Weź to pod uwag i pisz także prozę, bo to może przynieść równie dobre owoce. Pzdr i dobranoc.
    • @Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 
    • Polecam także zajrzeć na mojego bloga literackiego. Tam omawiam dużo ciekawych problemów, o których wielu z nas boi się mówić. Link jest w opisie profilu.   Jeśli chcecie, możecie podzielić się własną interpretacją tego wiersza w komentarzach.           Cisza w pokoju, spokój przy świecy, Kiedy jesteśmy sobie dalecy. Nie ma przyjaźni, jest tylko wojna, Zaś armia w kłamstwa jest dzisiaj zbrojna.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– ––   Serca zatruto, miłość spędzono, Zaś nienawiści dawno uczono. Każdy z nas mundur winien dziś nosić, A kto jest mądry – świat go nie znosi.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– –– –– –– –– –– –– ––   (Gdzieś daleko, gdzieś w ukryciu Dalej ceni się swobodę. Po samotnych dróg przebyciu Dalej w prawdzie słychać zgodę. Mundur – ubiór narzucony Miłość niszczy – świat go wzmacnia, Gdy kłamstwami jest karmiony, Przez co zieleń już nie wzrasta!)   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg!   Nie widać łez wokoło!! Nie słychać wołań, krzyków!! Człek w łóżku gardzi smołą!! Tam czeka dnia zaniku!!!
    • Następnym razem mogę to zmienić.
    • @Alicja_Wysocka Ja też... mam z ławek wiele wspomnień :) i na pewno miałyby dużo do opowiadania
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...