podziękowanie

[Magnetowit_R.]

skóra rozstąpiona
ciężarem twoich piersi
kwintesencją mi była
jedynie autentycznej kobiecości

blizna wkomponowana
w blask podbrzusza
przypominała
owoc dałaś, mą miłość jedyną
wolną od pożądania

nienawiść w twoich oczach
pogardą uświadomiłaś
dobry człowiek nie oczekuje nagrody za miłość
ja nim jestem

dziś pożerasz sie sama
ja owoc zabieram
z uśmiechem
idę dalej

[ava mirabell]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

chyba nie za daleko ten peel idzie, po tym wszyskim, jako człek ponoć dobry?
temat życiowy, nie rewolta, ale spojrzenie przewrotne, takie z chytrym uśmieszkiem,
odczytelniczo na nie - zbyt ;p czekaj krytyków;)

pzdr; ava

[a._mrozinski]

Trochę przerażający ten opis, ale czai się piękno.

Arek

[a._mrozinski]

Trochę przerażający ten opis, ale czai się piękno.

Arek

[ovoc ziemii]

jest coś w Twoich wierszach, co sprawia, że zapadają w pamięci.