Upadłe anioły

[Mateusz-_Ulvhedin]

Wzięliśmy kilka świeczek, lustro i krew z czrnego kota,
na wywoływanie dusz naszła nas ochota.
Na wzgórzu krwią pentagram nakreśliliśmy,
świeczki wkoło ustawiliśmy.
A lustro w środku stało
i wszystko już wokół jakby czekało.

Gdy modły odmawialiśmy,
a lustro pękło to się nie zdziwiliśmy.
Ale gdy już Go wywołaliśmy
zaszczyceni się poczuliśmy.
Sam Samael się pojawił
i tajemnicę upadłych aniołów nam wyjawił.

Jesteśmy osamotnieni,
przez własnych braci w Niebie odrzuceni.
Wygnani z domu w raju
by włóczyć się po Ciemnym Gaju.
Na potępienie i nieczułość innych skazani,
uczuć ich pozbawieni i zapomnieni.
A przecież kiedyś dobrzy byliśmy,
lecz się zbuntowaliśmy.
I tak się za swe zdanie płaci w Niebie:
odrywają skrzydła, wyśmiewają i na dół spychają ciebie.

Potem się rozstaliśmy
i do misji zmieniania świata nieczułego na upadłe anioły wróciliśmy.

[Mr._Żubr]

O, cholera, kiepsko...

[Quercus Rubra]

Dobry temat, dobór słów...
Ale te rymy! - zgroza. Przerób to na wiersz wolny - usuń rymy, i będzie to na pewno lepiej wyglądało, niż w chwili obecnej.
...albo nie zmieniaj nic, schowaj wiersz do szuflady i twórz dalej...

[Rafał_Leniar]

Och nie.
To ma być kicz kontrolowany?
Krew z czarnego kota, którą maluje się pentagram???
O, zgrozo : l Lubię taką tematykę, ale nie w tak naiwnej oprawie.

P.S. Czaruje się inaczej : p

[Mateusz-_Ulvhedin]

Dziękuje za krytyki. Postaram się wprowadzić zmiany jak najszybciej, albo po prostu usune:D