Zabiłam słońce...

[ewa olczyk]

Na koniec spojrzałam na nie
I zaśmiałam się
Rano już wszyscy wiedzieli
Wielka rozpacz ogarnęła świat
Apokalipsa!
Nadszedł dzień mroku i smutku

A mogłeś po prostu być…

[Ania_Gwiazdeczka]

Wymowne, nie powiem:) Czyżby autorka uczęszczała do szkoły magii??? :P Tak, czy inaczej mnie się podoba - raczej... Po pierwsze - (akurat to - mnie jest obojętne, ale) z tego, co się orientuję, dzisiaj w sensie, że wczoraj i jutro też - w wierszu każdy wers - raczej z małej, niż z dużej litery... Tak przynajmniej coś na forum kiedyś czytałam:P Po drugie - może by tak ten drugi wers: śmiech rozdarł moje gardło? Albo coś, co nie byłoby ujęciem, że spojrzałaś i się zaśmiałaś? , taka jest moja propozycja... Jest to oczywiście tylko moje zdanie, przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki, tudzież skonsultuj się może lepiej z kimś z forum, bo jestem nowa i może się zdarzyć, że moje porady by Twój wiersz "ubanalniły"...

A może w ogóle tak:

mój wzrok powędrował tam
śmiech rozdarł moje gardło
rozpacz ogarnęła świat
Apokalipsa!
po nocy nie nadszedł dzień
mgliście nieznany
horyzont

A mogłeś po prostu być…

Nie wiem, co z tą apokalipsą zrobić...
Pozdrawiam
Gwiazdeczka

[Rachel_Grass]

mnie się to kompletnie nie podoba i uważam, że co by nie zrobić, będzie tak samo bez wyrazu (przepraszam :)).
i pozdrawiam.

[ewa olczyk]

W porządku :) Najważniejsze, że dla mnie ten tekst ma ogromne znaczenie. Również pozdrawiam :)