Może to kochanie?

[Lilianna Szymochnik]

Wpadłaś w moje życie jak tornado
potargałaś moje serce na strzępy,
ale Tobie ciągle było - mało i mało,
a ja miałem dość! Wciąż głodnej żądzy.

Wszędzie to uczucie mnie goniło;
ale mnie już nic! Wszak nie zaskoczy.
Chociaż jeszcze z ognia nie wygasło
żarzy się i dymi, łzawi, szczypie w oczy.

Czasem w snach do drzwi rade zapukało.
Po myślach tańczyło - opętało zmysły
nagim ciałem w to łóżko z objęć przytuliło.

Nie wiem, co powiedzieć? Oj dziewczyno.
Chociaż Cię odrzucam! Zaprzeczyć niezdolny,
może to kochanie tak duszy mówiło!

[adolf]

Może jestem wyczulony (już kaji0 maji o tym pisałem) ale uważam że tyuł wiersza nie powinien być podobnym do żadnego innego tyutułu bądź treści innego wiersz, bo to nastawaia. Może jestem jakiś przewrażłiwiony, ale "ten tytuł" zbyt z Niepewnościa Mikeiwicza mi się kojarzy, a każdy iwrsz powinien mieć swą osbną naturę.

co do wiersza to fajnei że wprowadził pan dynamikę, naporwdę dla mnie dobrze się czytało.


pozdr.

[Lilianna Szymochnik]

Nie ma sprawy Adolfie.

Ave! J.L.S

[kaja-maja28]

Łaj,nic się nie odzywam;)

wpadłam jak tornado,
wyleciałam jak tajfun,
chciałam zdobyć duszę,
nie udało mi się;)

Myśli poplątałam,
serce potargałam
a to co najważniejsze
nie zabrałam.

Nie wiem co powiedzieć,
serce,ciało daje
a duszę ukrywa,
dla kogo ją trzyma?

wiersz mi się podoba.