Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tysiące takich samych linek
Połączonych w jedną całość
Gruby węzeł w jednym końcu
Mały stołek – to symbolika

Chwila zawahania, czy to dobre
Jednak przygnębienie bierze górę
Mały krok na mały taborecik
Mała rzecz zmieniająca wszystko

Znów ta chwila niepewności
Zabita przez mocny dłoni chwyt
Pętla zrobiona przed miesiącami
Przynajmniej się nie zmarnuje

Niepewność? Gdzieś się podział?
Zadajesz sobie pytania, milczysz
Całe życie przed oczami Twymi
Całe Życie? Marne 19 lat

Gdzie jesteś Niepewność?
Nerwy chwytają za gardło
Za chwilę czuć będziesz to samo
Lecz liną prawdziwą nie lęku

W końcu przybyła, oczekiwana
Powiesić się czy nie? Cholera
Pierwszy raz to nazwałeś, dziwne
Od miesięcy plany bez nazwy?

Coraz mocniejsza, a co jeśli...
Jeśli tego teraz nie zrobisz
Będziesz później tylko żałować
Będziesz? Na pewno? Nie wiesz?

I co robisz w tej sytuacji? Tyle wyjść
Lekki ruch bioder i wisisz w ciszy
Lub leki ruch ramion i pętla schodzi
Co robisz? Szybka odpowiedź!

Lekki ruch bioder, jednak strach
Błądzisz w tą nanosekundę po świecie
Upadasz na dywan z hukiem podwójnym
Za długa lina była, idioto!

Opublikowano

Też...mam takie...myśli...
Ale przecież przed TOBĄ naprawdę całe życie i jeszcze wszystko być może i...powinno.
Śmierć i tak przyjedzie - sama.

Jaki masz problem? Potrzebujesz pomocy? Pisz!

mielau.fora.pl

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur - @Berenika97 - @Posem - @Poet Ka - dzięki - 
    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...