Dom mój nieprawdziwy

[Antoni Abcellak]

samotność czterech ścian
mojego domu odbiera mi
radość jedzenia śniadania

przywołuję duchy świętych
którzy kiedyś w tym domu
rodzili się i umierali cicho

otwieram okna by mógł
wlecieć zabłąkany motyl
i pobyć ze mną choć chwilę

włączam telewizor by pani
blond ze szklanego ekranu
uśmiechnęła się do mnie oczami

niestety

duchy odleciały przywitać
nowego mieszkańca nieba
a motyle siedzą smutne
i głodne pod drzewami

pani blond ze szklanego
ekranu też się nie uśmiecha
tylko mówi smutno że znów
ptasia grypa zabiła łabędzia

wtedy zamykam drzwi za
sobą samotne ściany innym
zostawiam mieszkańcom
i uciekam by dom budować

bez duchów byłych świętych
bez okien i wlatujących motyli
bez pani blond w telewizji
ale z ludźmi najbliższymi

których znajdę kiedyś