Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dom mój nieprawdziwy

Antoni Abcellak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Antoni Abcellak

Antoni Abcellak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

samotność czterech ścian
mojego domu odbiera mi
radość jedzenia śniadania

przywołuję duchy świętych
którzy kiedyś w tym domu
rodzili się i umierali cicho

otwieram okna by mógł
wlecieć zabłąkany motyl
i pobyć ze mną choć chwilę

włączam telewizor by pani
blond ze szklanego ekranu
uśmiechnęła się do mnie oczami

niestety

duchy odleciały przywitać
nowego mieszkańca nieba
a motyle siedzą smutne
i głodne pod drzewami

pani blond ze szklanego
ekranu też się nie uśmiecha
tylko mówi smutno że znów
ptasia grypa zabiła łabędzia

wtedy zamykam drzwi za
sobą samotne ściany innym
zostawiam mieszkańcom
i uciekam by dom budować

bez duchów byłych świętych
bez okien i wlatujących motyli
bez pani blond w telewizji
ale z ludźmi najbliższymi

których znajdę kiedyś

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Manek
      Zahukany

      Przez Manek · Opublikowano

      Zahukany   Niepewnością zahukany, Dookoła oczy patrzą. Jak wychylić się zza ściany? Przecież oni nic nie znaczą.   Uczepieni w błogi szaniec, Każdy własnym wałem milczy. Czy zaczynać szczodry taniec Lub w odwecie im powilczyć?   Ileż szlaków nieprzetartych, Prostych też do celu dróg? Na rozstaju stać rozdartym? Ile strachu można zmóc?   Iść na przełaj? Nie po trupach? Zamrzeć w miejscu, w zimny głaz? Biec samotnie czy też kupą, Głowę wetknąć w sypki piach?   A u celu który z kluczy Użyć do otwarcia bramy? Można tego się nauczyć? Pytam się – ja zahukany!       Marek Thomanek Kwiecień 2026      
    • Berenika97
      Szczelina

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Zawsze utwierdzasz mnie w przekonaniu, że pisanie jest rozmową, nawet gdy wydaje się monologiem. :))) Ból jest wspólnym językiem. Przez szczeliny wpada światło - dziękuję, że też czujesz. @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziekuję! Serdecznie pozdrawiam.    Być, znaczy cierpieć i chłonąć zachwyty, W pierwszym oddechu los jest ukryty. @Annna2   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Człowiecze - właśnie to słowo! Nosimy je razem w skórze, każdy w swojej, każdy sam.   @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Rzadko zdarza się komentarz, który jest jednocześnie i interpretacją i osobnym tekstem literackim. Twój jest właśnie taki. Trafiłaś w sedno tego, co chciałam powiedzieć - że ból na początku nie przekreśla życia, tylko je funduje. Bardzo dziękuję za te piękne i mądre słowa.   Serdecznie pozdrawiam.  @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Ale potem przychodzi la joie de vivre. :) Serdecznie pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Szkoła bez końca - każdy ból nową lekcją - zdajemy trwając. @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję! Zgadza się - życie się czuje, i to jeszcze jak!    Serdecznie pozdrawiam.     
    • Nata_Kruk
      Stare wersje siebie

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobra treść.. i.. budujące zakończenie. Tego budowania peelce życzę.
    • Poet Ka
      Cytrynowa Syrenka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @violetta  dziękuję za polubienie  i wpis:)
    • Alicja_Wysocka
      tu też

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Nata_Kruk, dziękuję :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...