Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na szczycie swej Mekki
Odlicza uderzenia fal
W twarz
Cudowny!
Ach jak cudowny ten sen!
Nie-letarg
Nie-obojętność
Sekundy godzinami
Kochankiem cisza
I tylko krzyki mew
Czasem jak ludzkie
Szeptanie
Nie-porywczość
Nie-spokojności
Samotny tylko
W sobie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 bardzo dziękuję. Odczytałaś świetnie to, co miałam na myśli. Pisząc, nigdy nie jestem pewna.....
    • @Bożena De-Tre Ponowna mi hańba...w sposób niewyjaśniony, mój rytualny pejczyk gdzieś się zapodział, tak więc z biczowania nici...aczkolwiek w ramach substytutu sięgnąłem po lodowaty prysznic...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ...mam nadzieję, że wystarczająca kara za brak znajomości Twoje twórczości, chociaż prawdę mówiąc ekstremalnie rzadko sięgam po poezje w księgarni...aczkolwiek, po "starej portalowej znajomości" chętnie zajrzę do Twoich tomików Co do kopaczy...na szczęście Odyn obdarzył mnie podzielną uwagą, tak więc kopacze kopią sobie gdzieś w tle, w międzyczasie czytam książkę, odpowiadam na maile, posiorbuję ziołową herbatkę oraz bawię sie słowem z Panią Bo-De-Tre...a wszystko to przy akompaniamencie melodyjnych ballad o miłości w wykonaniu kapeli Sepultura
    • @Benjamin Artur   Rozumiem, i były telegramy.:)  Ale winyle wróciły do łask. :) A na nich muzuka i głosy prawdziwych ludzi , nie AI.   I to dobrze. :) 
    • @Mel666   Znakomity tekst, który niezwykle mocno działa na wyobraźnię - to zderzenie dwóch światów- lirycznej, mrocznej natury z brutalnym realizmem odchodzenia. Zaskoczyło mnie przełamanie klasycznego archetypu kruka - zazwyczaj zwiastuna śmierci, który tutaj, w swojej pełnej rozpaczy, niemal ludzkiej bezradności, desperacko próbuje ratować życie. Wprowadzenie precyzyjnych ram czasowych (3:16, 6:35) dodatkowo potęguje wrażenie bezlitosnego odliczania do momentu, w którym tytułowa "iskra zgasła". Bardzo przejmujący utwór.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Na tę chwilę wiersz jest skończony. Miło, że się spodobał.   Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...