Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

po podłodze z lustra
ściekają słowa
filiżanka na stole
jeszcze ciepła tobą

to tutaj
umierałam na niebiesko
chcąc być twoim
kimkolwiek

zniknę
powiedz tylko
jak się gubi ciszę

i
jak wymazać
jak ciebie

żeby już

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



' żeby już ' tak dobrze nie ma. wymaga czasu, niestety,
skrót: omdleć jak najszybciej z innym - na różowo.

teraz poważnie;

zostawiłabym trzy zwrotki,
czwarta zbędna, nic nie wnosi, bo miłóść, rozstanie i 'oczywista oczywistość '- w drodze do zapomnienia.
plusik malusik;)
mocno pzdr;)
zw - sze a.m.
Opublikowano

wychodzi na to, że pomieszczenia nazywane kuchnią miało istotny wpływ na podmiot liryczny.
to przecież tu 'umierałam na niebiesko' jak nam oznajmia peelka. pragnie ona wymazać wszelkie
wspomnienia związane z pewną osobą, o której niestety niewiele możemy wywnioskować
z wypowiedzi podmiotu. prawdopodobnie doszło do rozstania pomiędzy dwiema osobami.
przekaz jest czytelny, jak bym jednak jeszcze trochę popracował nad warsztatem. polecam
dział W.

pozdrawiam.

Opublikowano

po podłodze z lustra
ściekają słowa
filiżanka na stole
jeszcze ciepła tobą

to tutaj
umierałam na niebiesko
chcąc być twoim
kimkolwiek

powiedz
jak się gubi ciszę

Ja bym tak skrócił. Jak na debiut - nieźle. Wyciąłem nieznośne frazy. Na mój gust to świeża sprawa, stąd to 'przeholowanie'.

Pancuś

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...