Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czasem wykrajam ci półksiężyc
ziemski a-nie-lepiej będzie
jeśli zostaniesz tu do późna
wieczór jeszcze niedojrzały

zatrzymasz wiatr oddechem
na twarzy ciepło rąk ułożysz
strumienie zamilkną na chwilę
świat się skończy po raz pierwszy

potrzebuję bardziej ciebie niż nieba

Opublikowano

tytuł uważam adekwatny do treści,
kiedy przeczyta się tak:

czasem wykrajam ci półksiężyc
ziemski aniele-piej
- będzie, jeśli zostaniesz tu do późna
wieczór jeszcze niedojrzały
;)
Ładnie, pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Judyt!
Każdy może zostać aniołem tylko trzeba mieć na to chęci.
Chyba że ktoś jest anielsko zajęty;)
Radości.
może być aniele:))
pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Jimmy!
...ale to nie jest o momencie:))
To całkiem poważny wiersz.
Peelka w pierwszej strofie mówi o znaczeniu czasu jaki
narzuca swojemu potencjalnemu aniołwi.Wiersz opary na
autentycznej historii..ale zaoszczedzę szczegółów.
Poza tym nic złego nie ma w słowie ''anioł''.
Nie koniecznie musi kojarzyć się ze skrzydłami itd.
Peelka ma inne wyobrażenie co do tej postaci.
Poza tym nie czytasz moich innych wierszy( zgadzam sie wolna wola).
wpadasz kiedy się podoba i robisz mi awanturę;((((
Miej litość Jimmy.
Życzę zdrowia !

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...