Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ty wiesz ze to wino jest czerwone ale tego nie widzisz na czerwonym tle. w haiku operujesz obrazami a nie wiara.

ja się odniosłam do słowa "logika" rzekłeś - "nielogiczne"
:)
żeby była jasność. logika nie miała tu nic do zarzutu. w owym hajku. reszta rzeczy, to inna dyskusja i też chętnie popiskuję ;))

:)

zeby byla jasnosc :) obraz tworzysz na zasadzie kontrastu czyli jasniejszy kolor na ciemniejszym albo vice versa. jesli uznac ze wieczorem niebo jest jeszcze lekko granatowe ale nie kompletnie czarne to obraz ma sens bo przyjmuje sie ze skrzydla wron sa czarne. skrzydla wron sa wiec CZARNYMI plamami na GRANATOWYM tle masz wiec kontrast i masz obraz. oczywiscie kontrast jest niewielki ale jest i wszystko trzyma sie kupy. nie da sie jednak poplamic tego samego tym samym czyli czarnym kolorem czarnego bo nie pokazesz tego, bedzie takie maslo maslane. zwrocilem uwage na interpunkcje albo raczej na jej brak bo interpunkcja zmienia ci sens tego haiku. to zadne nowum. zajrzyj na
www.poetrymagazines.org.uk/magazine/record.asp?id=10862 poza tym fajny kawalek.

pietrek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dobre rozwiazanie chociaz wystarczylo postawic kropke na koncu drugiej linijki. zreszta to nawet lepiej bo jak mowilem mozliwosci jest wtedy wiecej.

pietrek

p.s.
nie dziekuj. 22.50 sie nalezy :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dobre rozwiazanie chociaz wystarczylo postawic kropke na koncu drugiej linijki. zreszta to nawet lepiej bo jak mowilem mozliwosci jest wtedy wiecej.

pietrek

p.s.
nie dziekuj. 22.50 sie nalezy :)
kropka by zamknęła wierszyk na inne znaczenie.
Co za cennik, zdzierstwo kurcze!!
:-D
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ciekawa konfrontacja przez stulecia, zwłaszcza Twojej fotografii i rysunku na stronie 225
//journal.oraltradition.org/files/articles/20ii/Shirane.pdf
w ogóle - bardzo interesujący artykuł, warto zerknąć, pozdrawiam

zimowy zmierzch
bezlistne drzewo
okrywa się wronami
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ciekawa konfrontacja przez stulecia, zwłaszcza Twojej fotografii i rysunku na stronie 225
//journal.oraltradition.org/files/articles/20ii/Shirane.pdf
w ogóle - bardzo interesujący artykuł, warto zerknąć, pozdrawiam

zimowy zmierzch
bezlistne drzewo
okrywa się wronami

albo:

zimowe drzewo
wrony tuż tuż
przed zmierzchem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Poe.   czytam Twój tekst (wiersz) jako świadome wejscie w przestrzeń mojego wiersza, ale bez przyjęcia   jego ciśnienia .   raczej z próbą jego rozproszenia.   tam gdzie ja domyka m sytuację w zwarciu i eskalacji, Ty wprowadzasz wybór i ruch, jakbys chciała odsunąć moment ostateczny i zostawić energię w stanie krążenia . interesujące jest dla mnie to zejście "pod” - pod most, pod wiadukt, w tunel - bo to są te same miejsca, ale u mnie one się zaciskają  a u Ciebie pozostają drożne .   jakbyś przesuwala akcent z doświadczenia granicznego na samą możliwosć poruszania   się wewnątrz niego,   mam też wrażenie, że " nie odczytuj tego tuwimem” dotyka nie tylko tradycji, ale też samego impulsu porządkowania - jakiejś potrzeby nadania formy temu, co dzieje się zbyt gwałtownie.   u mnie ten proces idzie w stronę przegrzania i zamknięcia, u Ciebie raczej w stronę uniku przed zastygnięciem. to, co najbardziej mnie zatrzymuje, to właśnie ta niezgoda na "formatowanie wieczności”  bo ona ustawia Twój wiersz jako ruch przeciwko każdej finalnosci  nawet tej   która mogłaby wynikać z samej intensywnosci doswiadczenia. czytam to więc nie jako polemikę, tylko jako korekte wektora - przesunięcie z eksplozji w trajektorię !!!     nie wiem Poe czy się ze mną zgodzisz ale odpowiedziałem z rejestru samego czucia Twojego wiersza.     mam nadzieję, że odpowiedziałem z pełnym szacunkiem.   jak komuś kogo się bardzo szanuję.           @Alicja_Wysocka   wiem Alu, że takie moje wiersze męczą Twoją wrażliwość.   wiem bo już to przerabialiśmy.   ale doceniam bardzo, że jesteś i piszesz szczerze.   bardzo Ci Alu dziękuję:)         @LessLove   świetny komentarz:)   bardzo dziękuję.   gwinty?   jasny gwint!!!   poprawiam oczywiście.   dziękuję.   serdecznie Cię pozdrawiam:)              
    • uwielbiam kolor pelargonii na pelargoniach gdy sobie swawoli mam z pelargonii      światło na falach przepływamy przez dworzec zdrój z łabędziami     rozdzielają się  strumienie w żółtych oczach może rozdarły                
    • @LessLove   Dziękuję!  Muszę sobie teraz posłuchać - kilka razy, bo jestem wzrokowcem. :) 
    • @iwonaromaMgnienie krótkie, a cierpienie długaśne.  Jak w piosence "W życiu piękne są tylko chwile"      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...