święto żony

[Pan poeta 2]

święto żony

nie było piątku - wreszcie była sobota: język ciała, chłopcy
przeczyścili moje serce, po wyjściu z wanny francuskiego tangu

a wszystko zaczełą się: jak zawsze, od - zawsze, czyli wieczorem
było piękne gwiazdy, przewracanie siana, i bieganie do łóżek

na które patrzyły zastępy zmarłych(Florian, Chuck, Jerry) - nieważne
kto był pod ścianą, kto udawał że się kryje, przed wizytą regulaminu

kto stawiał zeszłą niedzielę, przed życiem wiecznym:niech powtórzy
grę na swoich żyłach; ja wiem że jest sobota, z ziemskim widokiem

na moją żonę - ostatnią dzisiaj.

[ava mirabell]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jako żoncia z biegu na ' tak ' i proszę o poetycką deklarację, że soboty tylko nasze, żonciowe,

' ostatnią dzisiaj ' jakoś beeeee :( ' jedyną na dzisiaj' , jak można, co ? i na jutro tyż,
literówki; zaczęłą (o)
było (y)

projekt plusowy, acz stać Cię na więcej;

pzdr, najnoworoczniej, zedrzyj z Nią parkiet:)

zw - sze:) a.v.m.