cienka zasłonka

[Łukasz,_Tczew]

Cienka zasłonka broni mnie przed Słońcem,
przed jego drwiną i wzrokiem wciąż kpiącym.

Cienka zasłonka, przetarta, zielona,
uwalnia mą duszę, gdy ta w ciele kona.

Jest dla mnie matką, czasem prostytutką,
jest śmiercią i życiem co szemrze cichutko.

Jest lawą mądrości i sensu potokiem,
jest w równej części Szatanem i Bogiem.

Zabiera i daje, i kłamie, i kocha,
i śmieje się, tęskni i czasami szlocha.

Ja kłaniam się Tobie, spłowiała królowo,
jutro mnie wyczekuj, jak co dzień, na nowo.

[Rafał_Leniar]

Hm. Jest jakiś koncept, są rymy (które niestety tylko przeszkadzają). Nie wyszło z tego nic zajmującego czy zachwycającego.

O ile fragmenty typu:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie są aż tak złe, o tyle takie sformułowania:



kładą ten wiersz na łopatki.

Tyle ode mnie. Dziękuję.