Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie, to było inaczej.
Pamiętam jak dzisiaj.
Przyszedł po nią
z czerwonym winem
zawiniętym w szary papier.
A może biały.
Nie ważne

Spójrz, widzisz?
Kot przebiega przez ulicę.
Wierzysz w czarne koty?

Potem zniknęli oboje
gdzieś w Pradze.
Nie, nie w Pradze,
na Pradze. To duża różnica.

Powiadają, że jak dwoje
ludzi kocha się,
to całe niebo się raduje.
Wierzysz w niebo?

Po roku ona umarła.
Wiem, to banalne.
Ty też nosisz banał
pod czapką.

Patrz, samolot.
Ciekawe dokąd leci?

Nie wiem,
Może do Pragi.

Opublikowano

Witam!
Wbrew pozorom nie jest to mój debiut na tym forum. Wróciłam po dwuletniej przerwie
i nie mogę odzyskać hasła do mojego starego konta, gdyż konto e-mail na którym miałam
hasło zostało zostało usunięte ( nie wiem jakim cudem ale tak się stało). Wysłałam maila do admina
o przywrócenie mi dostepu do tamtego konta lecz ten nie odpowiada. Może jeszcze odpisze,
wtedy wiersz przeniosę.
Pisałam kiedyś pod pseudonimem etiuda g-dur, gdyby kogoś interesowały moje dawne wiersze.
Wiem, że tekst powższy jest słaby ale celowo daję go na pierwszy rzut. Wiem, że istnieje
pewnien schemat na tego typu forach, żeby "dokopac" nowemu (w mym przpadku nowy nick może
dla niektórych oznaczać debiutant) dlatego zamieszczam tekst, któremu nalezy się kopniak w tyłek,
zatem kocie śmiało.
Jak już się trochę poznamy, zamieszczę coś w moim mniemaniu lepszego a przede wszystkim wazniejszego
dla mnie. To tyle słowem wstępu.
Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...