Julia Rosse Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Na zakretach życia ... ... człowiek zapomina ... ... traci słuch ... i wzrok. Leci przed siebie na oślep na łeb, na szyje biegnie na czworaka ... pełźnie ... bo brakuje mu sił. Ale Ty w tak pięknym wieku musisz słuchać śpiewu ptaków i szumu wzburzonej wody, musisz patrzec na rozkwitające pąki i wschodzące słońce, musisz chwytać powietrze w płuca i szczęście w ramiona. Bo pamiętaj, że trzeba chcieć! A chcieć to biec, widzieć, słyszeć i chwytać!
Witold_Adam_Rosołowski Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 sugerowałbym lekką zmianę końca wiersza aby "zakręcić" do początku przekaz troszkę nakazujący - może przez te "musisz" - ale w formie i stylu wiersz w normie poetyckiej zachowany serdeczne pozdrówko W_A_R
Julia Rosse Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dziękuje za uwage! masz racje, na końcu jakbym była mniej zdecydowana, stanowcza. Popracuję, nad tym , pozdrawiam
Valdessa Kane Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 dwie pierwsze zwrotki są super, środek może być a zwrotka ostatnia nie podoba mi się zupełnie
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się