Do siedmiu liczyć potrafię

['Ivonne' I.W.]

Poniedziałek:
(Po przebudzeniu...) Nie działa już optymizm jego początku...
Wtorek:
Wtórny zapis wczoraj z przesłaniem na jutro
Środa:
Środkowy moment jego przemijania – zestresowana bezsenność
Czwartek:
Cztery powracające myśli o bezsensie pozostałych dni...
Piątek:
Cisza wokół o piątej nad ranem – a może to śpiewa ptak?
Sobota:
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć – szósty – przedostatni liczebnik z tej całości...
Niedziela:
Nie działa magia szczęśliwej siódemki – przespany odpoczynek

I znów...
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem...
I znów
I wciąż liczę do siedmiu...
Jakby nie było nic dalej!

[Niewierny Tomasz]

Miałaby pani z tego 7 notatek na bloga!
Proszę pomyśleć o tym.

Pozdrawiam

[Jean-Baptiste Grenouille]

wyliczyłaś wszystko ładnie i okrasiłaś banałem
brawo! gratuluję zaawansowania, w sztuce poezji!

p.s.
może jakiś admin, czy mod w tym dziale odsiewałby ziarno od plew??

[JacekSojan]

świetny kompozycyjnie, literacko;
gratuluję wiersza! :) J.S

[Espena_Sway]

genialne wyczucie formy i treści ;)

widzę, że wciąż pchasz ten grafomański wózek
do przodu. zaprzyjaźnij się z Marianna Ja. podobny
poziom wierszy i zaawansowania ;)

pozdrawiam Espena :)

[amerrozzo]

Nie, no - jak do siedmiu liczyć umiesz, to nie jest tak źle, bo najmądrzejsze szympansice zatrzymują się na piątce. A najmądrzejszy kruk dotarł ponoć do czwórki.

Rada Niewiernego Tomasza naprawdę cenna. Ja bym poszedł na całość i jeszcze zrobił takie notki do każdego miesiąca, co da kolejnych 12 przesąconych poezją wpisów.

Moja propozycja:

Styczeń:
Łeb mnie napierdala od Sylwestra.
Luty:
Powoli leczę tego kaca.
Marzec:
Mam jeszcze lekkie zawroty głowy.
Kwiecień:
Prawie przeszło, ale była nowa biba w mieście.
Maj:
Baluję wciąż.
Czerwiec:
Kurwa, wóda się skończyła
Lipiec:
Kuruję się po popijawie (aśmy pochalil).
Sierpień:
Słońce tak cudnie świecie, a mnie dalej łeb napierdala.
Wrzesień:
Powoli leczę tego kaca.
Październik:
Mam jeszcze lekkie zawroty głowy.
Grudzień:
Potrafię przejść na zebrze i się nie przewrócić. Idę spać, bo niebawem Sylwek.

I znów...
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć, 11, dwanaście...
I znów...
Chlejemy

Pozdrawiam.

['Ivonne' I.W.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Droga Espeno, nie pcham ja wózka, ku Twemu rozczarowaniu, ale owszem siedzę na nim, lecz możesz mi wierzyć, nie jest on grafomański... Służy jedynie do przemieszczania się i to nie ja go pcham, a inni, gdy idą ze mną na spacer...;-)
Pozdrawiam ciepło...