Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
tylko studiuję i część opieram o przedziwne łokcie Zosi B.

jak znasz to podaj
byleby nie znużył
byleby posłużył
byleby był
wrotki na nogi
przejechane wersy
byle kto nie zrobi
magne res swój
*
podchwycony: w odpowiednim
czasie nasze starania i tak
zostaną przefiltrowane
i to co wydaje się niemal zbawienne
staje się mało ważne lecz niezawodne

kolory istnienia a szarości
jest za dużo jak na jedno
*
nuda veritas o życie
znajdź mi na nowo bałaganiarstwo
które tkwi i chodzi serca czy tylko drogami
wytwałego na wskroś po krople burzy
za tym co oczy pociąga
lecz to i tak zostanie rozliczone
jak zorza poranna szybko przeminie

wróci zanim zdążę dojrzeć
nie zrozumiem migdałowych drzew
ich nie ma o tej porze jeszcze
spocząć nie pozwalają

wyrzuć swój chleb niezłomnie
bo nie wiesz którędy wstępuje
ziarno w kości


ty stworzony z miłości
interpretes:
jest przeżarty

1.12.07r.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a że z tymi dwiema kreseczkami?
też może być:)(dorobi się)dziękuję
za obecność
pozdrawiam ciepło Tomaszu
nie nie bez kreseczek (cudzysłowu) ;)
dla mnie tak wygląda cała miniaturka po prostu
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a że z tymi dwiema kreseczkami?
też może być:)(dorobi się)dziękuję
za obecność
pozdrawiam ciepło Tomaszu
nie nie bez kreseczek (cudzysłowu) ;)
dla mnie tak wygląda cała miniaturka po prostu
po prostu dziękuję
a gdzie rozwiązanie? ;)
po wy ci nać mmm
hop pozdrawiam ciepło
ps. może inni poprzepisują?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



u nas tzn. gdzie?
tak od tyłu zaczęłam
rozkminiać
ja
dziękuję za obecność
pozdr. ciepło
w Wielkopolsce:))) koło Chodzieży:))
Ewo! serdecznie Cię witam
z tej strony Mazowsze;)
(to się wszyscy dowiedzą )
Ty często gościsz w tych
mych progach ruchliwych
ciepło rozjaśniasz deszcz
pozdrawiam:))) dziękując
za obecność

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zima - metafora zagubienia w codzienności, którą jest ciężko zrozumieć. Bardzo często w jakimś momencie życia, tym najtrudniejszym (zima to również symbol zamrożenia emocjonalnego, hibernacji psychicznej, śmierci) pytamy o wiele rzeczy - o sens, o modus operandi na przyszłość, o własną sprawczość, o możliwości, jakie mamy, o wartość cierpienia... Odpowiedź nie nadejdzie sama z siebie. Ona zaczyna się w nas krystalizować dopiero, gdy zaczniemy w jakikolwiek sposób działać. Może najpierw warto odśnieżyć drogę, wtedy zawsze można dokądś pójść i kogoś spotkać. Odpowiedzią jest, być może, życie, samo w sobie.
    • @aniat. choć polecam morze zima... grudzień, piąta rano, plaża... jest się z czym zmierzyć.
    • @Witalisa dziekuję, jak najbardziej proszę wykroić miniaturki. Może to będą te same, o których myślę. Poprawić na zasypiają? Wtedy może bedzie zbyt dosłownie ale bardziej zgodnie z prawdą. Ludzie zasypiają w pociagach.   @tie-break Piękna analiza. Dziękuję.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Czyli skupiają się na wszystkim, tylko nie na tym, co ważne.     Podróż pociągiem, jako metafora życia, jest niby już bardzo dobrze znana, ale wciąż ma potencjał. Rozmazanie, czyli niewyraźny obraz w ruchu, pokazuje, że w pędzie stajemy się niewidoczni, pozbawieni twarzy, tożsamości, uczuć.     No tak. A przecież każda podróż ma swój początek i koniec, należy o tym pamiętać i wypełnić dany nam czas tym, co ma sens, nie pozwolić, aby obojętność albo lęk nas rozmazały. Przecież po to wsiedliśmy, żeby coś przeżyć, tylko często wydaje nam się, albo że nie ma po co i z kim, albo że mamy jeszcze czas.  
    • @Alicja_Wysocka – wiersz bardzo mi się podoba, ale chyba chodziło o światło z Gabaon.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...