Jezioro /villanella/

[Joanna_Soroka]

Woda w jeziorze kusi błękitem,
a w tataraku dzikie łabędzie
i tajemnice na dnie ukryte.

Na nenufary patrzę z zachwytem,
może je nawet kiedyś zdobędzie
pływak skuszony wody błękitem.

Dawno w pamięci wszystko rozmyte,
jak noworoczne tamto orędzie
i tajemnice na dnie ukryte.

Czyś myślał wtedy idąc ze zgrzytem
śniegu zmarzłego, że tak to będzie?
Dziś woda nadal kusi błękitem.

Wieczna samotność - słowo zużyte.
Pomocy znikąd, zabawa wszędzie,
a tajemnice na dnie ukryte.

Wiosna skruszyła lody, ty mitem
i duchem miejsca już tego będziesz.
Woda w jeziorze kusi błękitem,
i tajemnice na dnie ukryte.

[zak stanisława]

Wiosna skruszyła lody, ty mitem
i duchem miejsca już tego będziesz.
Woda w jeziorze kusi błękitem,
i tajemnice na dnie ukryte.
*
Joanno, cosik mamy się ku jeziorom,;)))
Twój wiersz to jak podsumowanie mojego, fajnie,
scmokeS -plus-kiem

[Joanna_Soroka]

Posypało jeziornymi wierszami :)
Ten wiersz wkleiłam po rozmowie z amehobem, pod jego wierszem Wianek - też o jeziorze, a raczej kimś, kto w nim utonął.
A napisałam go ponad rok temu. To taka miejscowa opowieść o nieszczęsnym uczestniku zabawy sylwestrowej, który w tym jeziorze znalazł ostatnie swoje miejsce.
Pozdrawiam serdecznie.

[Pan poeta 2]

ostatnio mam znieczulice poetykca, więc powiem że jest tu coś co przyciąga, pozdr

[Joanna_Soroka]

Dziewuszko
akcenty ok (cztery samogłoski akcentowane, jak w całym wierszu), a średniówka w połowie. Może z powodu przerzutni tak Ci się wydaje.
Pozdrawiam.

Panie poeto2
Dzięki za wizytę.

[M._Krzywak]

Mój ogromny sentyment do villanelli (szczególnie, że to pani Joanna nadrobiła moją wiedze na tym gruncie) każe wpisać "tak" i czekać na jakieś wydawnictwo - może jakiś egzemplarz dostałbym?
Pozdrawiam.

[Joanna_Soroka]

Wydawcy jakoś nie chcą się skusić na autorkę, a raczej nie chcą w nią inwestować :))
Ale kasę zbieram, więc może się te villanelle ukażą.
Dzięki, wielkie, bardzo podnosi na duchu takie czytelnicze oczekiwanie :))

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

proszę się wytłumaczyć z tego fragmentu

[Joanna_Soroka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

proszę się wytłumaczyć z tego fragmentu

Rozumiem, że chodzi o sens tych wersów. Się robi :)

3 zwtotka:...Dawno w pamięci wszystko rozmyte,
jak noworoczne tamto orędzie...( trzeba połączyć z zabawą z przytoczonego fragmentu)

4 zwrotka:...Czyś myślał wtedy idąc ze zgrzytem
śniegu zmarzłego, że tak to będzie?...(coś się stało,a co może się stać na jeziorze zimą?)

6 zwrotka:...Wiosna skruszyła lody, ty mitem
i duchem miejsca już tego będziesz...(połączone z wieczną samotnością)

I komplet :)

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

proszę się wytłumaczyć z tego fragmentu

Rozumiem, że chodzi o sens tych wersów. Się robi :)

3 zwtotka:...Dawno w pamięci wszystko rozmyte,
jak noworoczne tamto orędzie...( trzeba połączyć z zabawą z przytoczonego fragmentu)

4 zwrotka:...Czyś myślał wtedy idąc ze zgrzytem
śniegu zmarzłego, że tak to będzie?...(coś się stało,a co może się stać na jeziorze zimą?)

6 zwrotka:...Wiosna skruszyła lody, ty mitem
i duchem miejsca już tego będziesz...(połączone z wieczną samotnością)

I komplet :)

tak, ale "pomocy znikąd" jakieś naciągane. i te zabawy wszędzie - jakie zabawy?
właśnie okoń pożera mniejszego, wiatr łamie jak zapałki kolanka trzcinom, ostatecznie starzeje się łabędź w szuwarach. chętnie widziałbym odautorskie pogłębienie tematu albo inne na niego spojrzenie, tymczasem nic tu więcej niż powiedział swego czasu choćby Mickiewicz.

[Joanna_Soroka]

Pierwsze wpisy w tym wątku też jeziorne :)
Nie tylko Mickiewicz pisał o jeziorze.
Mój wiersz jest taką opowieścią z miejscowości gdzie mieszkam.
Na dnie niewielkiego jeziorka, przez które skrócił sobie drogę do domu uczestnik zabawy sylwestrowej (stąd zabawa w wierszu), jego zwłoki przeleżały do wiosny. W dodatku nikt go nie szukał bo z rodziną był w niezbyt dobrych stosunkach i myślała, że wyjechał, czym groził od dawna. Podobno straszy nad tym jeziorkiem :) Ale dziś jeziorko już bardzo zarośnięte i więcej w nim tataraku niż grążeli.

Miły czytelniku Wstrętny
nieuważnie czytasz, bo w wierszu wyraźnie zima, więc skąd Ci się wzięły łabędzie w szuwarach.
Ale ryby może tam były, bo pewnie ktoś sobie przerębel wyciął i pewnie wpadł w niego ten nieszczęśnik. Ot taka historia.

[Piast]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No i dla mnie też... przecież te villanelle to rarytas na forum, a i w dzisiejszej literaturze. Kto dziś pisze villanelle!? przecież to takie niemodne...
No właśnie dlatego, że niemodne, bo zwykle to, co modne, brzydotą trąca, a nawet odrazą ( vide - trendy medialne - wulgarne i szpetne... fuj :((( ), a więc niemodne, ale piękne, a piękno jest przecież duszy odblaskiem, dlatego ta romantyka i patriotyzm, tak! tak! patriotyzm w wierszach Joasi kusi, by powracać do tej poezji i szukać dalszych natchnień. I dobrze, niech ta dusza nadal blaskiem zachwyca...
A, że z Mickiewiczem sie kojarzy? - to tym bardziej zasługuje na uwagę... :)))
Pozdrawiam Piast

p.s. " pomocy znikąd " - jakby ta pomoc w porę nadeszła, bidaczysko by się nie utopił, świtezianki i inne nimfy nie skusiłyby nieboraka w otmęty, gdzie tajemnice ukryte, a wtedy ... wiersza by nie było i o czym byśwa gadali, no... o czym???

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

proszę wybaczyć i uzbroić się (jak to Anioł) w anielską cierpliwość bo ja naprawdę jestem wstrentnie wstrentny! takie wiersze rozczulają mnie i robię się jeszcze gorszy, sam siebie nie znoszę i nawet gdybym był kurą i swoim jajkiem to bym się nie znosił wtedy.
może dlatego, że przed laty podczas spływu kajakowego stąd do tamtąd w jakiejś przybrzeżnej mordowni przysiadł się do nas ukrywający się pod niechlujnym zarostem i wstrząśnięty czasem tubylec i dawaj! zamieniać swoje przeróżne opowieści na nasze pełne piwa kufle?
jedną z nich pamiętam do dzisiaj, jak to kiedyś, pewien tamtejszy men wydarł rzece tonącego chłopca a sam wraz z jego bratem utonął na oczach narzeczonej.
niby nic, dotąd historia jak tysiące innych, ale potem z tego ocalonego chłopaka wyrósł zbój który nie wahał się podnosić ręki na własnych rodziców, rabował okoliczne sklepy, aż wreszcie kogoś tam zabił i dostał 25 lat. diabli wiedzą, ile w tym wszystkim
było prawdy, ale wtedy piwo szumiało nam w głowie i kupiliśmy opowieść za trzy kufle "Warki', od razu przysiadła się do stolika fałszująca gitara i takie mniej więcej słowa do niej:

Historia prawdziwa

Umrzeć, życie w połowie zostawić
list, od którego zależeć wszystko miało:
wieczorne spotkanie z ukochaną (wreszcie!)
na którą całe to życie czekało.

Ni stad ni zowad do rzeki wskoczyć
bo się zachciało tędy! wybrać drogę -
dziecko tonące do łodzi podsadzić
nim wir ostatni własną skryje głowę.

I z mgłą wieczorną krążyć pod brzegami,
gdy Ona na którymś czeka, kochana -
aż wreszcie westchnie, wróci do domu
i może z innym umówi się z rana?

A potem cierpieć patrząc po latach -
czy warto było dla tego człowieka,
co z sali skuty wychodzi w kajdanach
kochaną zostawić, co jednak wciąż czeka:

O, gdybym nigdy nie wracał tamtędy!
lub tylko gapił się z brzegu jak inni,
gdy porywały go ciemne odmęty...

To ja! jestem wszystkich jego zbrodni winny,
a tobie kochana - życie jestem winny.

[adam sosna]

nic tylko pływać
albo zaczekać
na lód
czasami śliski

+++

[Joanna_Soroka]

Wstrentny
Losy ludzkie pokrętne bywają, a ballada całkiem fajna :)
Pozdrawiam

Piaście
Mam dwie villanelle, w treści których jest jezioro i przy każdej porównanie do Mickiewicza. Dla mnie to miłe porównanie, chociaż Mickiewicz villanelli nie pisał. Może to jezioro tak mickiewiczowsko się kojarzy :)
Dzięki wielkie i pozdrawiam serdecznie.

adam sosna
Dziękuję Panie Adamie.
Zima i mrozy przed nami :)

[Veronique Sijka]

villanelle - to niewątpliwie coś co nie pozwala mi opuścić tytułu nawet gdyby było w nim
kupa g*/villanella może być Pani pewna że przeczytam - jestem po prostu urzeczona
dziękuję
v.

[Veronique Sijka]

a i jeszcze jeśli Pani pozwoli capnę na później coby delektować się również w innych terminach :)

[Joanna_Soroka]

Veroniko, dziękuję. Capnij sobie. Też mnie kiedyś tak zauroczyło i do dziś trzyma :)