Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

z dziennika

Ociec Piotr
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ociec Piotr

Ociec Piotr

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

porankiem i dalej w kieracie zaćmienie
kwitnę w godzinach popołudniowych
przez chwilę nie co dzień
wieczory bure lub zbędne nie do publikacji
z księżycem gadam o prozie bo o czym do rana
w czterech ścianach

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Piotrze,
podzieliłam, bo
druga część mi się podoba, uklepać oczywiście nie zawadzi;)
pierwsza niezbyt, bo:
1. kwitnięcie tak jakoś kojarzy mi się z kobiecością
2. kierat wydaje mi się zbyt pospolitym określeniem
wolałabym tutaj widzieć inne porównania, bardziej męskie
bo ja wiem... jakiegoś pływaka czy nurka... licho wie kogo, ale kogoś
komu udaje się od czasu do czasu wychynąć na powierzchnię aby zaczerpnąć powietrza
a czasem nawet odetchnąć pełną pierwsią ;)
a... może gadam od rzeczy?
hej, hej Piotrusiu Panie :)))
Ociec Piotr

Ociec Piotr

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Piotrze,
podzieliłam, bo
druga część mi się podoba, uklepać oczywiście nie zawadzi;)
pierwsza niezbyt, bo:
1. kwitnięcie tak jakoś kojarzy mi się z kobiecością
2. kierat wydaje mi się zbyt pospolitym określeniem
wolałabym tutaj widzieć inne porównania, bardziej męskie
bo ja wiem... jakiegoś pływaka czy nurka... licho wie kogo, ale kogoś
komu udaje się od czasu do czasu wychynąć na powierzchnię aby zaczerpnąć powietrza
a czasem nawet odetchnąć pełną pierwsią ;)
a... może gadam od rzeczy?
hej, hej Piotrusiu Panie :)))

1. Chodziło o roz.. a nie o prze... :)). Pewnie wstawię jakiś synonim.
2. Podobnie jak w 1. Pomyślę i wyszukam jakąś zmianę (męską:)

I nie! Nie gadasz od rzeczy ;)

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • vioara stelelor
      zakrzywienie

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @MigrenaJa mam skojarzenia z koncepcją miłości karmicznej.   To miłość z poprzednich wcieleń, którą musimy przepracować i dokończyć w życiu obecnym, gdyż pozostajemy, z jakichś powodów, w stanie nierównowagi. Jest bardzo intensywna emocjonalnie, ale nie zmierza do trwałego, szczęśliwego związku, gdyż jej celem jest kontynuacja lub zamknięcie czegoś, co rozpoczęło się w poprzednich cyklach życia. To są zazwyczaj relacje, które mają czegoś istotnego nauczyć. Wszystko, co się w nich wydarza, staje się lustrem, w którym należy dostrzec obszary wymagając uzdrowienia, zrozumienia, głębokich przemian. Niespełnienie to droga. I nawet, jeśli później każde z tych dwojga wyruszy już na własne ścieżki, karmiczne spotkanie nigdy w nim nie wygaśnie, nie zabliźni się.  
    • vioara stelelor
      relacja

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @marekg W tym wierszu jest bardzo dużo smutku i tęsknoty. Opowiada o trudnej miłości, w której obie strony rzucają w siebie kamieniami, zawodzi komunikacja. Noc też nie przynosi ukojenia, gdy zabiera się ze sobą do snu poranione myśli, niepokój. Tekst kończy się na tej skardze, nie wiadomo, co dalej, jak będzie dalej przebiegała relacja.   Ostatni dwuwers skojarzył mi się z wierszem H. Poświatowskiej - *** (nie potrafię inaczej)   Zacytuję fragmenty:   nie potrafię inaczej w środku ciała jest kot wygięty pragnieniem wołający o człowiecze ręce uspokajam go słowami kłamię (...) i nagle wszystkie zgięte paznokcie wbija we mnie głuchy ślepy kot   To jest ten moment, kiedy leżąc w samotności i mroku, człowiek aż cały kurczy się z rozpaczy, i to jest wręcz cielesne.   Natomiast kamienie z pierwszego dwuwersu przypomniały mi pewną przypowiastkę. Ludzie w relacji są jak kamienie wrzucone do jednego zamkniętego worka, którym potrząsa życie. I wiadomo, że muszą się w tej sytuacji o siebie obijać. To symbol różnych zranień, konfliktów, kryzysów, trudnych rozmówi, itd. Ale po latach, jeśli worek się otwiera, nie ma już zwykłych, kanciastych kamieni, tylko oszlifowane diamenty. O ile, oczywiście, dwoje ludzi przetrwa i zrozumie ten proces rozwoju w miłości.   Sądzę też, że mimo tymczasowego bólu, zawsze jest jakaś przyszłość, jakaś przestrzeń.
    • Jacek_Suchowicz
      relacja

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      każdy pies zdobywa nasze uczucia a pogłaskany kładzie się przy naszej nodze
    • Waldemar_Talar_Talar
      Gdybym był żyrafą albo szczurem

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje Alicjo za tego strusia - ubawił mnie -                                                                                              Pzdr.uśmiechem. Witaj - cieszy mnie że się podoba moment o którym piszesz w komentarzu -                                                                                                              Pzdr @Natuskaa - @Berenika97 - dziękuje uśmiechem - 
    • hehehehe
      Palindrom - (...) - 357

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ada brudasa dur bada

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...