Limeryk nr 270 – o użyciu siły

[Henryk_Jakowiec]

Letnią porą pani w Łasku
szeptem rzekła mi – Bobasku,
czy będziesz tak miły
i użyjesz siły
aby podnieść dupę z piasku?

[Duilla]

A czy gentelmanem byłeś
i swej siły użyczyłeś?
I czy piasek był nagrzany
powodując skórne zmiany?

[Henryk_Jakowiec]

To chodziło o mnie
i o moje ciało,
które owej pani
trochę przeszkadzało.

lub

Owszem jak gentelman
mimo kości trzasku
wziąłem i podniosłem
owo dupsko z piasku.

[Duilla]

Czyż ta pani z wyspy Bali
siąść nie mogła gdzieś w oddali
tylko tam gdzie spoczywałeś
i swe ciało opalałeś?

[Henryk_Jakowiec]

Otóż właśnie to, dlaczego
siedząc obok, częścią ciała
jak burzowa, ciemna chmura
mi słoneczko przysłaniała?

Zapytałem, a ta pani
miast rzetelnej odpowiedzi
tylko głośno się zaśmiała
mówiąc – niech pan cicho siedzi.

[Duilla]

Może jej się spodobałeś
więc celowo tam usiadła
wcale słońca więc nie miałeś
i Twa skóra wnet pobladła.

[Henryk_Jakowiec]

Może się i spodobałem
bo zalotne słała miny,
dała nawet wizytówkę
bym wpadł do niej w odwiedziny.

[Duilla]

A czy ta pani młodziutka była
na nagim ciele sukienka lśniła?
dekolt do pasa, z boku rozporek
między piersiami złoty wisiorek?

Bo jeśli ową panią widziałeś
to dobrze, że się poderwać nie dałeś
bo ta panienka to nimfomanka
co łapie chłopców na swe kolanka

A gdy ich weżmie w swoje obroty
wydusza z chłopców ostatnie poty.

[Henryk_Jakowiec]

Było jeszcze więcej
bo były bonusy
gdyż u owej pani
załapałem plusy.

I choć pot ociekał
po ciele strużynką
nie zapomnę harców
z tą miłą dziewczynką.

I choć ciężko dysząc
na nogach się słaniam
obrotów nie zwalniam,
dalej zaiwaniam.

[Duilla]

A więc Gratuluję wspaniałej kondycji
o lubieżnym czynie nie powiem policji
bowiem ona pierwsza łapy wyciągnęła
i swym pięknym ciałem do Ciebie przylgnęła.

[Henryk_Jakowiec]

Bo ja niczym wino
czym starsze to lepsze
lecz jak jego łyknę
to głupoty pieprzę.

Więc i me przechwałki
należy stonować
bo jak że ja mógł bym
tak zdrowiem szafować.

A i obowiązki
to ja naturalnie
wypełniam dorywczo
i nie nieregularnie.

Bo wiadomo pamięć
i nie tylko ona
czasami zawodzi
bo nadwyrężona.

[Duilla]

Przeto Heniu wszystko przez dwa podzieliłem
choć gdy to czytałem nieźle się bawiłem
ale nie wykluczam, może tak i było
no i Tobie Heniu, wtedy było miło.

[Henryk_Jakowiec]

Nawet i na cztery
gdybyś to podzielił
to i w tej cząsteczce
bym się rozanielił.

No bo zawsze coś tam
jednak by skapnęło
i po niej i ze mnie
finałem spłynęło.