Do taty

[monyczka]

Tato, wróciłam!
Tato, nie przywitasz się?
Tato, dlaczego milczysz?
Tatusiu?
W pokoju zastałam pustkę.
Kilka Twoich zdjęć.
Ulubione płyty.
W szafie jeszcze pachną koszule.
Wydaje się, że jeszcze wczoraj tu byłeś.
Siadam w Twoim fotelu.
Sięgam po zdjęcie.
To już 4 lata jak odszedleś.
A ja nadal tak strasznie tęsknię.
Nadal krzyczę "Wróciłam"
z nadzieją, że mi odpowiesz.
Nic się nie zmieniło,
tylko Ciebie już nie ma.
Odszedłeś.



[*]

[John_Pool]

Należy mieć córkę...

[monyczka]

Mój tata miał, ma i będzie miał córkę... Bo drogi do jego grobu nigdy nie zapomnę.

[Mr._Żubr]

Wiersz bardzo osobisty i w tym problem. Wiadomym jest, że to, co ważne dla autora, nie musi wcale obchodzić czytelnika. Może, jeśli jest dobrze i ciekawie przekazane, ale w Twoim wierszu tego brakuje. Więc moim zdaniem ten utwór nie nadaje się do publikacji. Niestety, przez to właśnie, iż jest tak osobisty, co czyni go zwyczajnie nudnym.
Poza tym, te wielkie litery na początku wersów... Word? Sam kiedyś tak pisałem, ale wiem już, że to nic fajnego. Zastanawiam się jeszcze, po co ten znicz na końcu, jak żywcem wyrwany z jakiegoś bloga.
Podsumowując: jestem na nie, ale próbuj dalej, bo chęć do wyrażania siebie przez poezję, to już połowa sukcesu.

Pozdrawiam