Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pocałunków sobie nie szczędźmy
odważni w odkrywaniu miłości
sprawmy radość nową pieśnią
ujrzymy przedziwną zwierzynę leśną
trwajmy w objęciach gorących
wskrzesić żar uczucia mogących

hej! weselmy się stale
tak! jasność oczu - wspaniale!
włosy tak cudowne
kwiatami otoczone
lilie - taki zapach
szat białych, czystych jasnością

widać w oczach twych dobro
oraz ich barwę - do moich podobną
serce me oczarowane
ogniem miłości do ciebie porwane
przepięknym głosem prosisz o więcej
ja już ci przynoszę jak mogę najprędzej
miłość i poziomki ku osłody
z powodu twej urody...

9.IX.2007r.

Opublikowano

sławomirze, nie rozumiem tekstu pod wierszem,
a co do wiersza, rymujesz na siłę, nie potrzebnie, bo mozesz to samo wyrazić wierszem białym bez koniecznosci sztucznego wprowadzania rymów

trwajmy w objęciach gorących
wskrzesić żar uczucia mogących
---mogących co?

żar uczuć radość mnożących,---ewentualnie
brzmi inaczej ale i tak zakończenia czasownikowe zle sie odbiera...
uważam że wiersz do poważnej przeróbki, chyba ze tylko ofiarujesz go owej natali g.
z pozdrowieniami

Opublikowano

Sławo, cokolwiek by tu zmienić - już nie byłby tak cudny kicz. Ten autor jest niereformowalny, nieprzenikalny jak ortalionowy przeciwdeszczowiec - ugrzązł gdzieś w "serce me oczarowane" i jest mu - widać - dobrze. Szkoda tylko, że wypuszcza te "chore ptaszki" ze swojej szuflady, bo strasznie paskudzą i niszczą normalne wiersze, które nie silą się na udawanie poezji.
Potępiam autora, któremu brak samokrytycyzmu i otwarcia na głosy "świata". Kolejny taki, który niszczy to forum.
pzdr. b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • przed przejściem na ty przystanęliśmy przy swoim ja               
    • Och, jak pięknie, jak wspaniale uczestniczyć w ludzkim szale! Szala, ta ze złym uczynkiem, z wolna spada, my zaś z winkiem uwielbiamy (aż mam ciarki) wciąż opróżniać nasze barki! Winko? Jasne. Wina? Skądże! Upijamy się, lecz mądrze, choć mądrością nie grzeszymy. Instynkt chroni nas od winy. Grzechy nasze zgoła inne: czasem rzadkie, czasem płynne. Płynnie oceniamy ludzi, rzadko zaś w nas żal ktoś wzbudzi. Z nas są przecież sprytne głowy. Mózg nam działa do połowy. Drugą z połów, wiecie sami, zatruwamy tabletkami. Ból się kryje, smutek znika, w tle mordercza gra muzyka. Ale wszystko bardzo skrycie, uwielbiamy mianowicie skrywać nasze złe skłonności pod postacią jawnej złości. Choć kochamy zabijanie (czasu, gdy czas na czekanie albo siebie, świetna sprawa), to niesłuszna jest obawa, że chwycimy wszyscy pałkę  i się wybijemy całkiem. Jeśli już, to może Ziemię zniszczy nasze ludzkie plemię, gdyż jesteśmy dość nieziemscy, by wyjść z tego jak zwycięzcy. Świat posunął się do przodu. My też nie zwalniamy chodu. Chód przemienia się w wyścigi o złapanie wyższej ligi. Kto na mecie pierwszy stanie, ten wygrywa umieranie, lecz w niewiedzy i uśmiechu, które schwycą go w bezdechu.
    • @MIROSŁAW C. Dziękuję :))
    • przeczytałem i jestem na nie wiele rzeczy brakuje ale nie pora na wykład  może kiedyś w wierszu zamknę ale forma owszem jest pomysł;)
    • @Radosław a tylko walet stał i się śmiał wiedział kto kim jest naprawdę poszedł do wpatrzonych w niego blotek :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...