empiryzm

[joaxii]

pękła cicha struktura wokół nas
starannie budowana z barier i zamków
stałam się miękka jak grafit
szkicuję plany ucieczki i dłonie
których nigdy nie czułam

zatruwam się każdego dnia
skrupulatnie odliczam granulki
słów o smaku gorzkich migdałów
podobno leczą z goryczy

nie chcę byś mnie oswoił

ambiwalencja uczuć i pojęć
rozpada się bez grawitacji
uciekam od siebie
od ciebie
od nas
choć nic takiego nie istnieje

chcę abyś mnie oswoił

codziennie ściślej wypełniasz
przestrzenie między komórkami
szczeliny bezczuć i milczeń
sklejasz mnie w całość
choć brakuje fragmentów

badam cię empirycznie
staję na granicy
nie mogąc jej przekroczyć
jedynym dowodem na twoje istnienie
jestem ja



[sub]Tekst był edytowany przez joaxii dnia 27-04-2004 13:30.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez joaxii dnia 28-04-2004 08:54.[/sub]

[Paweł_Kolcaty]

Porcja solidnej roboty. A fragmenty bardzo dobre. Choćby:
"zdziczałe myśli wyją
w nadziei na nasycenie
chłeptane z twoich suchych rąk

nie chcę byś mnie oswoił"

Pozdrawiam,
Kolec

[Marcin Jagodziński]

Proszę tylko bez "zdziczałe myśli wyją
w nadziei na nasycenie
chłeptane z twoich suchych rąk" takich. spokojnie, precyzyjnie, do bólu.

[Paweł_Kolcaty]

No tak, "jedni lubią bitą śmietanę, inni smalec".
Jednak po zastanowieniu się, więcej racji ma chyba pan Marcin. W końcu trochę zna się na tym.

[joaxii]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jawohl! Już po resekcji. Aczkolwiek był to mój ulubiony kawałek kiczu...
Dzięki Panowie, pozdrawiam, j.