Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zawija swoje rogi
na cztery widzenia
siebie

może cieplej jest
gdy głowa boli
tylko

przytula gdy śnisz
nocą a wstając dostrzegam
to samo jakby koszmar

w lekkim niedospaniu
niedociągnięć kilka
mimo lewej dłoni ciepłej
prawa wciąż zimna

31.08.07r.

Opublikowano

Judyt, wiem... autor ma swój punkt widzenia, może się czepnę niepotrzebnie... sorry... nie muszę mieć racji...
(...)przytula gdy śnisz nocą
a gdy wstajesz dostrzegasz
to samo jakby koszmar(...) ... tak zapisałabym ten fragmencik.
Ogólne wrażenie plus, minus. Serdecznie pozdrawiam... :)

Opublikowano

Pancolku:dziękuję,że jesteś
Nato Kruk: dzięki za spostrzeżenia Twoje
miło Cię powitać :)
Adamie: chyba tak :)
dzie wuszko;) w ogóle nie myślałam o znakach
zodiaku, dzięki i nawet dobrze, że
się nie podoba :) czepiaj się
dłużej
Kasiu: tutaj nie chciałam na nikogo z rogami;)
bardziej jak potulny baranek,

pozdrawiam niezmiernie serdecznie
każdego z osobna,
ludki do mnie przyszły!:) a już
odchodzę, dziękuję

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Boże, Judytko... takie wyznania rzadko słyszę od dziewczyny ;)) Musiałem zareagować emocjonalnie na te podziękowania :) Pancolek pozdrawia serdecznie!

:) a proszę
i widzisz jakie to
ważne, cieszaju się
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...