Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

„na koniec”

Madonna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Madonna

Madonna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

światło ulic, bladego świata
tak uparcie wkrada się w
serce

rozrywa słowami duszę

zmęczone natchnienie
ubrudzone wspomnienie
i to, czego pragnę

-zasypia-

zasypia z milczącym niebem
i chłodnym aksamitem bliskości

rozbieram się ze wspomnień
by zatopić zmęczone ciało w
pościeli niezwykłości

na koniec
na koniec dnia

bez odpowiedzi
na pytanie
na radowanie
miłowanie

-bez odpowiedzi-

sen spływa fioletowym atramentem
wysycha przeciska się uparcie
między zegara wskazówkami
i kruszy się spotkaniem
oczu i układa odpowiedź

na koniec
na koniec dnia, chwili nadziei

i noc otuli duszę
ginąc w białej rzece gwiazd
by rano znów...


i zakładam tę marynarkę
prawdziwej radości spotkania
z mym cieniem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jan_komułzykant
      Zdumiewający przypadek

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      Cóż, "Polskość, to nienormalność" podobno i to od 81 lat, dzisiaj, to tylko powtórka z "rozrywki" (?) Chyba nie. Fajny tekst, pozdrawiam. :)
    • obywatel
      Racja

      Przez obywatel · Opublikowano

      racje że racja, a nawet na jej temat wariacja :)
    • jan_komułzykant
      rozmowa kwiatów

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      A piać    Pan ornitolog w Osace, z kwiatka na kwiatek nie skacze. Przez  brak owych skoków ma problem ów w kroku, że ptak, mi(A)st piać, tylko kracze.
    • Sylwester_Lasota
      Zdumiewający przypadek

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Dobre. Wydaje mi się, że teraz byłoby jeszcze trudniej

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Pozdrawiam
    • wiersze_z_szuflady
      Miłość XXI wieku

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Wybierają chamów wulgarnych prostaków a tych, którzy myślą inaczej bez słowa żegnają               Odchodzę             Z dnia na dzień znikam             Wczoraj w Twych oczach widziałam niebo             zanim poznałam me alter ego               On chodzi w dresach             wieczorami wódę doi do dna             piję z nim do zezwierzęcenia               On mnie rozumie             uzależnień mi nie wmawia               On nie patrzy na słowa             imponuje mi jego prostota               Jego rozumiem             on nie ubiera słów w zbędne metafory             on tworzy rap             zamiast w poezji energię marnować               Z resztą zawsze Ci mówiłam -             bądź twardy             wiersze są oznaką wrażliwości             słabości               Więc na mój rozum             mężczyzna nie jesteś             jesteś tchórzem             miękkim antyfacetem               Wolę się oddać oblechom             zamiast znów słuchać o gwiazdach             moich oczach nosie i ustach               Wolę brać wszystko, co mam pod ręką             pamiętaj – mogę mieć każdego             nudą mieć partnera jednego               Ja pragnę innych próbować!               Jak możesz mi moralności wyparcie zarzucać             mówić o mnie – nienormalna             żyjesz w innym świecie –             przecież każdy młody smakuje życia!               Powinieneś jak ja, życie garściami brać             a Ty wciąż czekasz na tę jedyną             z którą na ślubnym staniesz kobiercu…

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...