Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

najbardziej boję się skrzypienia
zamykanych drzwi
wracania co dzień do cholernego
punktu wyjścia - papierosa po
w ukryciu

*to co po nas zostanie
obskórne obietnice na debecie
i puste butelki
wina z Chateauneuf du Pape
Bóg jeden wie gdzie

nie widzisz nawet w zbliżeniu
nasz hotelik nie ma okien


------------------------------------
*Zbigniew Herbert "Dlaczego klasycy"




--------------------------------------------------
Jeszcze raz wrzucam do W swój tworek, bo przemeblowałem drugą strofę i chciałbym zapytać szanownych Państwa, co z tym dalej zrobić ;)

Opublikowano

Dalej już nic nie robić, tylko wkleić do któregoś z działów. Ja tu nie widzę nic do zmian - jest dobrze. Kosmetyczna rzecz: cytat dałbym bez gwiazdki i tylko pod tekstem napisał co i jak;) a to dlatego, że nie podoba mi się taki zabieg, bo to odrywa czytelnika od wiersza i zaczyna się myśleć o gwiazdce zamiast skupić się na wierszu;)
Hmm tak jeszcze myślę, że możnaby tę kursywę odzielić od tej strofy enterem, ale nie jestem pewnien. Pozdrawiam

Opublikowano

Marianno; dzięki za wejście, a starać się będę ;) Słowo harcerza ;)

Tomaszu; Bardzo dziękuję za cenne wskazówki, a gwiazdkę na pewno zlikwiduję ;) Nad
enterem też myślałem i pomyślę jeszcze trochę ;) Pozdrawiam serdecznie.

Anno; po Twoich radach wcześniej zdecydowałem, że lepiej byłoby zmienić co nieco :)
Dziękuję Ci tym bardziej za wgląd. A gwiazdkę, rzecz jasna, wywalę ;) Pancolek.

Jaro(/ku) Sławie; robocza, tak na próbę :) Dziękuję za Twoją opinię wcześniej, bo
ostatecznie spróbowałem mały cytacik wtrącić. No i zrezygnowałem z
Panowania :) A synka gratuluję (wiem, że trochę się spóźniłem ;))
Pozdrowienia.

Opublikowano

Marlett; dziękuję, że zechciała Pani 'zaopiniować' :) Pozdrawiam cieplutko.

Czrna Perło; oj, jak Pani twierdzi, że ma jakiś tam klimat, to największa pochwała dla mnie ;)
Pozdrawiam. Pancolek ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Poezja opowiada, dopowiada, stwarza kwantowe światy, obdarzone kwantową logiką, ale piękno czerpie z nas -czytających ją.
    • @karenka   Podoba mi się, jak zbudowałaś napięcie między czułością a rozczarowaniem. Obraz błękitnych oczu i usychającego kwiatu na początku buduje nastrój straty, a potem kolejne etapy tego rozczarowania - zazdrość, flirt, pęknięte marzenia jak bańka mydlana. Bardzo trafna jest metafora wędrownego ptaka na końcu - to piękne, że pokazujesz siłę i godność bohaterki, a nie tylko jej ból. Świetnie, że wiersz kończy się jej decyzją o odejściu - to nadaje mu mocy i sprawia, że bohaterka jest podmiotem, a nie tylko ofiarą. Świetnie!
    • @andrew   Piękny wiersz - ta "różowa sukienka", której nigdy nie było, a wciąż ją widzisz, to świetna metafora tego, jak wyobraźnia dopisuje własne obrazy do wspomnień. Finałowe "poezja wyrasta z wyobraźni" pięknie to domyka. Mało słów, dużo przestrzeni do myślenia.
    • @Lidia Maria Concertina   Tytuł  to pewnie klucz do wiersza - zestawienie zmysłowej elastyczności z kruchym chłodem porcelany. PL domaga się życia i autentyczności w świecie sztucznych fasad (błękity telewizorów, pustkami ziejące Wersale). Wezwanie spłakanej, „porcelanowej” muzy do tego, by wreszcie krzyknęła żółcią -to akt buntu przeciwko przemijaniu. Zakończenie z kwiatem goryczy świetnie domyka ten kruchy, duszny świat. Bezkompromisowo! Świetnie!   
    • @Sylwester_Lasota   Podoba mi się, jak z lekkością i przymrużeniem oka przemycasz trafną obserwację socjologiczną - zmianę estetyki i to, że rewolucja w damskiej szafie wcale nie musi oznaczać końca kobiecości ani końca... zainteresowania panów. Ostatnia zwrotka - świetna - niby oburzenie, a jednak przy okazji subtelne przyznanie się do winy (czy raczej do satysfakcji). Rytm i rym trzymają się dzielnie od początku do końca. Lekka, inteligentna zabawa formą i tematem - wiersz bawi, ale i daje do myślenia. :) Aż zaczęłam się zastanawiać, czy w ogóle mam jakieś spódniczki w swojej szafie. :))) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...