Oddychamy

[Pan poeta]

Oddychamy

żelazne płuca, rodzą się
na majowej łące
w okrągłym niebie
czyste powietrze

wdychamy

złociste bańki atomów
przeszywają nasze policzki
białe światło wpływa
Lacima christi
wraz z wonią zawilców

w Duszę

oddychamy tylko delikatnym widokiem
bosej kochanki
która idzie w naszą stronę
zrywając kwiaty
i dwutlenki węgla
które póżniej wydychamy

innym

powietrze jest tak złociste
że go nie widać

[kaja-maja28]

powietrze jest tak złociste
że go nie widać

Tak jak nasza dusza


ale,zmieniła bym w trzeciej zwrotce
;'zrywając kwiaty
niesie w swych ustach
dwutlenek węgla
który pózniej wdychamy

inym

ale to tylko moja sugestia

wiersz mi sie podoba
Pozdrawiam milutko

[Messalin_Nagietka]

nie za dużo tego oddychania i złocistości?
a płuca wcale nie są żelazne - dotykałem
kiedyś (bez podtekstów) płuca świni
były jak miąższ jabłka, a po otwarciu oczu
był jak ubita galaretka

MN

[Pan poeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

być może za dużo()():