Zburzony Ogród

[Barbara Szala]

Mówiłam
Teraz już na stałe
Teraz już na zawsze
Zbuduję ogród
Wytyczyłam ścieżki
Posadziłam kwiaty
Sadzonki drzew
Nawet znalazłam strumyk

Przyszli
I wszystko zdeptali
Od ich słów umarły kwiaty
Od ich kamieni wyschła woda

Powiedziałam
Że odejdę
I zabiorę wszystkie drzewa
Z mojego ogrodu
Ale mi nie uwierzyli

Teraz już wiem
Nie miałam muru byłam zbyt ufna
Wierzyłam w miłość

Odeszłam na pustynię
Gdzie nie ma drzew i ludzi
Tylko dzikie ptaki i węże
Nocami słyszę ryk lwa


Dzień Dobry wszystkim użytkownikom forum poetyckiego, gdyż dziś się zarejestrowałam. Na wybór wiersza miał wpływ artykuł w serwisie poetyckim pod tytułem Poezja i Muzyka w Ogrodzie- a raczej wiersz, który prezentował pani Alicji Zemanek pt."Ogród Szczęśliwy".
Wiersz ten zaczyna sie od słów: "Jeśli chcesz narodzić sie na nowo zacznij od założenia ogrodu nie musi być prawdziwy..."
Zadziwił mnie fakt, że sama niedawno napisałam wiersz o bardzo przykrych doświadczeniach życiowych -czyli o właśnie takiej nieudanej próbie założenia ogrodu. Po pierwsze zastanowiło mnie to,że miałam podobny pomysł a poza tym nie wierzę w przypadki i dlatego chciałam sie podzielić z Wami doświadczeniem.

[Eyath Belarus]

Witamy na forum!

Muszę powidzieć, że wiersz mi się spodobał. Lubię wiersze niezbyt skomplikowane, ale jednak za delikatną firanką. Wszsytko widać, ale trzeba sobie coś wyobrazić.

jak dla mnie +.

[Barbara Szala]

dziękuję za wszystkie uwagi, gdyż w sumie dopiero debiutuję w tak zwanych wierszach długich :).
Do tej pory "specjalizowałam" sie głównie w haiku, ale jakoś ostatnio mam zbut dużo do powiedzenia i forma ta już mi nie wystarcza.
Pozdrawiam