Chmury

[saldzie drolma]

Nadchodzące chmury, czarne jak kamień piekielny.
Pobłyskujące, gdy ku jedności dążą w akcie pożądania.
Czerwienią krwi dziewicy, która oddała się ciemności.

Oczy zamykam i puchem, ogrom ten nie litościwy.
Jedwabiem na tle słońca staje się.
Delikatnie stąpają chmury.
W balecie miłości dziecka, które z rozłożonymi ramionami czeka na matkę.
Miłość ich bezwarunkowa.

Z delikatną wonią deszczu, opadają za horyzont.

[Krzysztof Adam Meler]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gotyk?

Ja daję plus, a ogólnie "czarnej" metaforyki się lękam;-)



Pozdrawiam - K.A.M.

PS Proszę o ocenę mych wierszy (np. "kawa" na tymże forum);-)

[saldzie drolma]

Dzięki to mile.
Gotyk,
nie po deszczu zawsze wychodzi słonice.
Prędzej czy później wychodzi :)

[Krzysztof Adam Meler]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tak, ale oceń mój wierszyk:P

[Julia Valentine]

według mnie słabo; krew, dziewicy - jakoś lepiej unikać takich słów - zazwyczaj z ich użyciem nie wychodzi nic porządnego (tak z doświadczenia...);
poza tym szyk w drugim wersie drugiej strofy jest koszmarny - inwersja całkowicie niepotrzebna;
nielitościwy zazwyczaj w tym kontekście pisze się razem - chyba, że to zabieg stylistyczny, ale jakoś nie odczytuję;
no i ogólnie konstrukcja wiersza polegająca na: jedno zdanie - jeden wers jest raczej nieciekawa (że tak to ujmę ;);

całość moim zdaniem kiepska; popracuj jeszcze nad tym tekstem; poprzełamuj wersy, pomyśl nad szykiem i czytelnością dla osoby nie znającej Twoich myśli;

serdeczności

[saldzie drolma]

To zabawne, ale jak pisze to się nie zastanawiam nad szykiem.
Wylewa się to zemnie tak naturalnie.
Tak jak to czuje tak rejestruje i tak zostaje.
Jeśli chodzi o przełamanie wersów.
Wiersz ten jest opisem 2stanów umysłu. I w 2 częściach powinien pozostać.
Wydawało mi się to dość oczywiste.
Jeśli chodzi o odczytywanie mego wiersza, jest z tym tak jak z abstrakcyjnym obrazem.
Każdy doszukuje i znajduje w nim to co w danej chwili czuje.
Jakie emocje nim targają.
Tłumaczenie takiego wiersza na jeden sposób jest jak domalowanie do abstrakcji czegoś co dla oczu oczywista, a przez umysł nazwane_słownikowo.

Pozdrawiam

[Julia Valentine]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mam nadzieję, że dobrze się zrozumieliśmy: wersy - czyli linijki; nie pisałam o zmianie strof, a tylko wersyfikacji;
co do odczytu: warto, abyś ten tekst przeczytał kilka razy na głos, postarał sie być wobec niego obiektywny; to, że Ty świetnie go czujesz i odczytujesz, że wiesz co znaczy, nie oznacza, że czytelnik także to wszystko wie i czuje; sądzę, iż chciałbyś, aby czytelnik wyniósł coś dla siebie po przeczytaniu tego tekstu, tylko czy mu to umożliwiasz? zastanów się;

co do wylewania się myśli - to moim zdaniem myśli mogą się wylewać na papier, ale w pamiętniku, blogu, a nie w poezji; w poezji słowa muszą mieć znaczenie - są przecież najważniejsze; każde słowo powinno mieć swoje miejsce i funkcję; poezja to nie jest takie tam pisanie co ślina na język przyniesie, co myśli pokażą; poczytaj trochę; w Twoim wypadku myślę, że warto, abyś zapoznał się np. z poezją barokową, gdzie forma miała ogromne znaczenie - poznaj przenośnie, parabole, metafory, porównania itd. pomyśl jak jeden wyraz, znak interpunkcyjny, szyk, wersyfikacja mogą zmienić znaczenie i odbiór całego utworu; to ważne, aby mieć tego świadomość; uważam, że poeta nie może być tylko natchniony i pisać pod wpływem weny, bo tak mu każą myśli - musi być także rzemieślnikiem i to dobrym, który rozumie i zna swój fach;

ja odczytuję ten tekst na swój sposób [piszę to na wszelki wypadek], ale nie oznacza to, że tekst do mnie przemawia;

tak więc na razie jest słabo, ale czytaj i to bardzo dużo najróżniejszą poezję, także na tym forum i wyciągaj z niej wnioski;

serdeczności

[saldzie drolma]

Masz racje nie znam się na tych całych zasadach, przeniesienia parabola.
Co to jest?
No metafora to wiem.
Co do wylewania myśli to zależy jakie myśli ci towarzyszą.
Możesz cały dzień myśleć o pierdołach, a potem na siłę sklecić wiersz.
Z wielkim trudem, bez przyjemności.
Cenie sobie twą krytyka, dziękuje za nią.
Niestety nie mam zamiaru stosować się do sztywnych norm pisowni poprawnej.
Gdy zacznę zwracać na to wielką uwagę, ugaszę w sobie żar namiętność, który płynie z spisywania nieskończonej lawiny myśli