Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie tak bystro
Płynie rzeka
Jak nam prędko
Czas ucieka
Dniem za dniem
Rok za rokiem
Przemija
Niezwrotnym tokiem

Nie wypowie
Tego mowa
Nie opisze
Tego słowo
Ten kto poznał
Życia smak
Nie ukryje
Tego tak...

Rzeka płynie
Czas ucieka.

Opublikowano

Idealmente - jakby powiedzieli Włosi - dla ducha i to jest najważniejsze...

Nie płacz za mną śliczny kwiecie
są przecież inni na świecie
miłość jak rzeka
wciąż w dal ucieka
na mnie nie czekaj...

Dziękuję za Twoją obecność!

Trzymaj się!
Maciek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




O ile znam się na myzyce, jest to wiersz niezwykle nadający się pod aranżację. Poetycko niezaawansowany, ale to wiem o Kai i to szanować jestem zmuszony. Koncepcja liryczności zachowana, płynna. No, może czasem drobne zaburzenia rytmu.

Do poezji nie wnosi wiele nowego, bo o to coraz trudniej.

Skojarzył mi się z najładniejszym dwuwierszem o przemijaniu jaki znam:
Czas ucieka
wieczność czeka
.

Za owo skojarzenie daję plus i drobnych potknięc rozbijał i omawiał nie będę.


Aha - jeszcze jedno - kolejny z Twych prostych wierszy. Dla mnie pierwszy, który warto zachować w pamięci, co stwierdzam wyłącznie subiektywnie.


Pozdrawiam - K. A. M.
Opublikowano

ja także dodam plusa za naprawdę udany wiersz, jest tu wiele prawdy, i odwołanie się do słów "czas ucieka, wieczność czeka" jest prawidłowe):
serdecznie pozdrawiam i proszę o ocenę moich wierszy):

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Bardzo dziękuję!   Dziękuję za tak piękny komentarz.  "Zostań"  jako akt oporu - to dokładnie to, co chciałam powiedzieć, tylko Ty ująłeś to precyzyjniej niż ja.   Nazwałeś to trafniej niż ja - fałszywą gramatykę mroku, która każe czytać margines jako całą stronę wyroku.   Ale to nie rozpacz pisze puentę, to nie ona ma ostatnie słowo - "zostań" jest czasownikiem oporu, odmianą, która trwa od nowa.   Dziękuję  i serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 Bereniko, ten fragment o rozpaczy, która nie jest autorem, a jedynie zbyt szerokim marginesem, zatrzymał mnie najmocniej. Dla mnie taka rozpacz to wręcz chodzenie nie po marginesie, tylko po parapecie – bo to jedyne miejsce poza oknem, ale tak szalenie ryzykowne... To nie jest miejsce, na którym można się bezpiecznie zatrzymać. Twój wiersz ma w sobie potężną, ocalającą siłę, a puenta o pęknięciu skorupy niesie bezcenne światło. Wybitne, głębokie pisanie. Wielkie brawa!  
    • Kto ?   Kto pisze tak pięknie, lekkim piórem,  ciekawie, z pazurem, tak pewnie   Kto ? tworzy namiętnie, pisząc i zaskakując  nowym wierszem  jego formą i rymem  nie wychodzi przed szereg dyskretnie   Kto ? pisze tak, jakby miał  zasoby natchnienia,  niewyczerpalne nie do wypalenia   nie do podrobienia  nie do zatopienia    1.08.2026 r. NatusieK97
    • @andrew   Bardzo dziękuję!  Piękna odpowiedź! Czuję w Twoich słowach tę samą walkę i to samo uparte "mimo to wierzę". Serdecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  A nieraz   tory prowadzą przez ciemność, zanim znajdą peron.    Masz rację - to nie senny lot, to twarde szyny, ciężki trud, czasem pociąg staje w pół, nim dojedzie tam, gdzie ma być cud.   Dziękuję, że nie boisz się nazwać ciemność po imieniu - bo tylko prawda o tym dnie da światło w tym  cierpieniu.   Serdecznie pozdrawiam. :)    @Posem   Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci za te słowa - to bardzo mnie poruszyło. To zdanie o marginesie było dla mnie ważne, gdy je pisałam, więc cieszę się, że tak samo zadziałało u Ciebie. A to, co piszesz o czytaniu po raz kolejny - że nadzieja przestała rzucać się w oczy, bo po prostu w niej byłeś - to chyba najpiękniejsze, co może usłyszeć autor.    Serdecznie pozdrawiam. :)    
    • @Maksymilian Bron Ktoś tu chyba ogłądał niedawno Odyseje Nolana :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...