urwać łeb (akrostych)

[Fantasmagoria]

Wiem, zajrzysz tu nie raz żyW
I zdrowy wbrew moim obawom I
Emocje opadną jak liściE
Ręce splotę na piersi a roweR
Sam potoczy się prosto na paS
Zieleni między pojęcia beZ
Wymownych, jasnych desygnatóW
Pojadę w krzaki, zielony pułaP
Rozwieszony, żeby nałapać pióR
O delikatnym wzorze ze słonO
Słodkich gęsich lotów na czaS
Zimowy i na czas letni przeZ
Kręcenie wskazówką zegara jaK
Urywanie łba spokojnemu życiU

[Kai_Fist]

WIERSZ W PROSZKU...
dobra, ale tu akurat tępo się czyta tą treść,
na siłę to wszystko dostosowane do tego hasła.

dla mnie nie wyszło,

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Mirosław_Serocki]

"Ręce splotę na piersi a roweR
Sam potoczy się prosto na paS
Zieleni"

i później

"Pojadę w krzaki, zielony pułaP
Rozwieszony, żeby nałapać pióR"

Byłoby dobrze na tym zbudować wiersz.
Pozdr.

[agnieszka puczynska]

akrostychy to formy specyficzne, staropolska literatura bardziej rubasznie je traktowała i chyba w tym wydaniu nie jest strawny, dobudować do ostatnich liter wersu 'coś' nie jest problemem, tylko niech to ma jakiś cel..., przykro mi, ale dobrego słowa nie usłyszysz.
pozdrawiam, agnieszka

[Fantasmagoria]

Pani Agnieszko, chciałam tylko zauważyć, że nie "do ostatnich liter wersu"