Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Proponuję plebiscyt na najzabawniejszy lapsus językowy wyjęty z cudzego posta. Przyjmuję wszelkiej maści nonsensy, głupotki, niezręczności językowe itd..

Z mojej strony proponuje kandydaturę Bartosza Wojciechowskiego:

Dalej: skrzynia
jest otwarta, bo pancerz został przeorany

oto link: http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=62250#dol

Nic mnie tak nie uszczęśliwi, jeśli znajdzie się jakiś mój nonsensik pod tym postem.

Pozdrawiam wszystkich.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja już od dłuższego czasu notuję najlepsze teksty Oyeya.. Ale wklejać nie będę.. Wiecie.. nie wiem co z prawami autorskimi
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Oyey jest niepowtarzalny, to fakt:) Ale wiesz Dormo, to nie to samo - Oscarowi chodziło
o wpadki samych autorów postów. Ja mam jeszcze kilka własnych na myśli, ale nie będę
wklejał - w końcu to konkurs, trzeba dać szansę innym.

Oscar, na zwycięstwo nie rób sobie większych nadziei.
Ale poszukam:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja już od dłuższego czasu notuję najlepsze teksty Oyeya.. Ale wklejać nie będę.. Wiecie.. nie wiem co z prawami autorskimi

Jeśli dobrze zacytujesz, to prawa autorskie nie będą nadwyrężone. Zaznzacz czyje to i skąd i zaznacz koniecznie, czy jest wyrwane z kontekstu, a będzie ok.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Oyey jest niepowtarzalny, to fakt:) Ale wiesz Dormo, to nie to samo - Oscarowi chodziło
o wpadki samych autorów postów. Ja mam jeszcze kilka własnych na myśli, ale nie będę
wklejał - w końcu to konkurs, trzeba dać szansę innym.

Oscar, na zwycięstwo nie rób sobie większych nadziei.
Ale poszukam:)

Nie no, nie można swoich - to byłoby za łatwe:)
Opublikowano

Ja przedstawiam kandydaturę Oscara Dzikiego,
jak się okazało nie trzeba było daleko szukać:

wśród traw, trzciny generalnie chodzić można, ale nie w przypadku tej trawy, gdyż ona
jest niska, gdyż to ugór. Przecież mówimy o konkretnej polskiej, niskiej trawie polnej


Link ten sam co w przypadku kandydatury Bartosza Wojciechowskiego:)


No offense Oscar, twoje zdrowie:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Szemrzą strumyki szumią pola las kamienie bębnią towarzyszy wiatr         … wielki poeta jako dramaturg donośnie krzyczy ( egzystencjalnie)   jako jedyny?   może odpowie wróżka i echo          
    • Życie starszego mocno, dopiero co owdowiałego mężczyzny. Jeszcze wczoraj ktoś był, mówił, spał z nim, dzisiaj już jest sam w dzień i w nocy. Te same czynności, które jeszcze wczoraj miały sens, wykonywane z rozpędu, żeby coś robić. Jego umysł i on sam zatrzymali się wczoraj razem z czasem, który stanął wraz z jej śmiercią. Bardzo dobry i poruszający wiersz, świadczący o ogromnej wrażliwości autorki. Brawo. M. 
    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości/ zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...