Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na horyzoncie wyobraźni
rozkwitają kwiaty możliwości

nieokiełznane myślokształty
nieustannie drążą skałę ograniczeń

w następstwie słowa chwytają za gardło
wyciskają łzy wzruszeń
ranią po czym dobijają wreszcie

parcie na atrakcyjność
często zawiesza muzgi
pali mosty namawia do skoku
z dziewiątego piętra

w ramach terapi zawsze
można kopać rowy
naprawiać rowery
patroszyć kurczaki

Opublikowano

moim skromnym - diagnoza: początki grafomanii,
polecam klasykę współczesną /przed połknięciem proszę nie czytać żadnych ulotek i niedokonywać konsultacji z nikim/


pzd.

ps., bardzo specyficznie skonstruowany tytuł, mówi od razu, że tekst będzie albo świetny, albo morderczy dla dobrego smaku

a świetny nie jest, więc ...

pzd X2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN Brzmi jak całkowite szaleństwo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak naprawdę to opowieść o zaufaniu i odwadze otwarcia się w pełni na drugiego człowieka, ze wszystkimi konsekwencjami. Ponieważ tylko wtedy czujemy naprawdę ( płynąc z nurtem) a dwoje ludzi staje się jednością. Zrzucając pancerz.    śliczny!!!  Pozdrawiam   @FaLcorN  
    • @andrew   Bardzo piękny wiersz – ta walka między żalem a wdzięcznością, między narzekaniem a uznaniem łaski brzmi autentycznie. Mocne jest odniesienie do łotra - przypomnienie, że skoro Bóg przebaczył jemu, to i nasze potknięcia nie są ponad Jego miłosierdzie. Prosta forma, ale szczera duchowo i bliska każdemu, kto zmaga się z własną wiarą i słabością.
    • Jedna jest widząca, druga ślepa w ciemno Co się dzieje obok, we mnie i pode mną Można się nauczyć, nie da się z portalu Bez ryzyka wiary, bez widzenia daru Bez lotu motyla, bez w siebie ucieczki Warto czynić sobie duchowe wycieczki Bo dla jednych czarne, to dla drugich białe W sobie można odkryć niebo-piekło całe.  
    • @monon W sobie szukać warto i trzeba. Pozdrawiam :-)   Jedna jest widząca, druga ślepa w ciemno, Co się dzieje obok, we mnie i pode mną, Można się nauczyć, nie da się z portalu Bez ryzyka wiary, bez widzenia daru Bez lotu motyla, bez w siebie ucieczki Warto czynić sobie duchowe wycieczki Bo dla jednych czarne, to dla drugich białe W sobie można odkryć niebo-piekło całe.  
    • @Poet Ka   Poe:)   wiersz oszczędny ale fantastycznie świadomy swojej plastycznosci.   to co tu jest odbite  nie jest już bytem  lecz śladem bycia .   i co najważniejsze to fakt że lustro nie odsłania tożsamosci   lecz ją produkuje jako efekt przypadkowego trwania materii  i pamieci.     najwyższa półka poetycka?   o tak!   zdecydowanie tak!!!    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...