Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w groby patrzę, w groby wierzę
mogiła prawi jak dom - w otchłani
lubą przestrzenią cialo okryje
ciepłem, robactwem i wodą obmyje
stopy, pliczki, samą skórę i kości...
ja tylko nadzieją żyję - faktem

nie ma brata, taty i matki
jest ciemno, ponuro, gwarno
cząstki gleby między sobą gwarzą
kto i jak, nikt cię nie przytuli...!
i z błękitem jest marno...!
i tylko upiory tak marzą....

czy wolisz milczenie, czy głośny krzyk
czy śpisz,czy głodny,czy spragniony chodu
brak ci wolności, brak tchu, niewoli styk
wielbisz tylko ostatni podarunek...
od wspaniałego losu.
możnoś nowego płodu....

Opublikowano

ach..odwdzieczę się komentarzem..mimo iż wiersz mi sie podoba, to komentarz nie będzie tak miły jak Twój...

w czwartym wersie przed "i" wycięłabym przecinek
"matuli" zmieniłabym na "matki"
te trzykropki i wykrzykniki to też tam nie stroją (tzn. wg mnie...)
"czy śpisz,czy głodny,czy spragniony chodu
brak ci wolności,brak tchu,brak głodu..." -> głód w zbyt dużym zagęszczeniu tu sie pojawił...

i czy tam miałbyć "chodu" od chód? czy miał być chłód?

mimo wszystko podoba się pomysł :)
cz.p.

Opublikowano

to nie miało być jak ja chcę..tylko, czy to jest Twoje!

pracuj nad sobą, przemyśl zmiany proponowane przez innych
być może inni to skrytykują, wiec przemyśl krytykę i zmieniaj wg własnego uznania, a nie wszystko, co ktoś powie...


jak dla mnie jest lepsze niż 20 min temu :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Widziałem szczęście w zaczarowanym ogrodzie Nie uwierzyłem w jego blaski, cienie, kolory Nim nie utonąłem duszą w lazurowej wodzie Pięknem światów dookolnych olśniony   Potęgą białych kwiatów nieskalanej harmonii Grały rytmy wieczności, melodie zaczarowane Pękały w naturalnej i kojącej melancholii Jak z snu twardego kamienie porozrywane   Białe obłoki płynęły w błękicie lekko i zwiewnie Natchnęły myśli jak śpiew nadziemskich aniołów Prowadząc w potok słów, które wylewnie Popłynęły duszą – cóż za obfity był to połów   Tunelami żył krążyła krew gorąca, koiła spokojem Skroń pulsowała – nie dusiły smutki, rozpacze Już nie zmagałem się z duszy bólem i znojem Zbudziła się radość. Co jeszcze zobaczę?
    • Bardzo ciepły i szczery wiersz, który ukazuje, że wieś to nie tylko ciężka praca, ale też miejsce, gdzie natura, spokój i codzienne życie tworzą wyjątkowy klimat, bo w prostocie drzemie najwięcej piękna...pozdrawiam i życzę miłego weekendu

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Mitylene dziękuję za miłą gościnę i słowo komentarza...miłego weekendu życzę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew dziękuję za miłą obecność i ten wymowny komentarz...miłego weekendu życzę @Witalisa Czasem najprostsze rozwiązania okazują się najlepsze.Miłego weekendu życzę @Benjamin Artur to prawda- o duchowe "wietrzenie" trzeba dbać tak samo jak o porządek wokół siebie. Miło mi, że zajrzałeś...miłego weekendu życzę   @Berenika97 Dziękuję Bereniko, za sympatyczną gościnę i trafny komentarz do wiersza, dokładnie jest tak jak napisałaś...miłego weekendu życzę
    • Ujmujący serce wiersz, niezwykle dojrzały o zmaganiu się z cierpieniem, samotnością i próbą odnalezienia sensu w świecie pełnym bólu...świetna poezja! Miłego weekendu życzę Bereniko*)
    • piękne przesłanie, które ukazuje, że prawdziwe piękno rodzi się z życzliwości i empatii, a nie z wyglądu...podoba mi się swobodny styl i ta lekkość pióra...pozdrawiam słonecznie*)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...