Opętani...(brak natchnienia)chwilowy...

[Tomasz roman]

Opętani


tacy uranieni w gonitwie, jak uraniona godność za nimi w cień.
żrenica, jeszcze rozwarta jak południe rozdziera północ.
kołysanka im przygrywa, jak łatwo jest udawać rozkołysanego w tym świecie.
chłoną ponury kunszt nocy, jak chłonie noc ponury kunszt dnia.

i mówią:

"czujemy, kiedy w nas wstępuje namaszczenie, czujemy poemat ruchów.
lada moment wskrabuje się świetlik w cień naszego biegu
kradnie światło, kradnie lustro połyskującej nadzieji, okrada nas.
nikt na nas nie patrzył, nikt bladym, nikt opętanym, nikt nikim"
opętano nas, jesteśmy kimś

odpowiedz podmiotu:

dziwny jest ten świat...

[kaja-maja28]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie powinno być
'lada moment wskrada się świetlik w cień naszego biegu'

Świat jest piękny
W swym krajobrazie...
Świat jest tonią ...
I odchłanią...
Świat jest
Odziany we wspaniałość...
Okryty jest aksamitnym płaszczykiem
Jest pełen ludzi
W którym nie wszyscy
Doznali MIŁOŚCI.
Świat jest Światem
W majestacie...
Człowiek w nim
Małym pionkiem
Który nie przeżyje Go.
Pozdrawiam milutko

[Tomasz roman]

ok,przepraszam
ten wierszyk niżej
przeprasza, ale dociąga pozostałym...

[Krzysztof Adam Meler]

Nie rozumiem być może paru zastosowanych tu zabiegów, bo wierzyć mi się nie chce, iż robiłby Pan błędy z niewiedzy. Jeśli to możliwe, proszę o wyjaśnienie zmiany w strukturze wersów jednozdaniowych i ich graficznej modyfikacji ([z małej litery pisany wyraz](...).).
Poza tą wątpliwością, wiersz uważam za ciekawy. Pokazał Pan drugą twarz, zestawiając z przedostatnią publikacją formę sylabotoniczną (?)...
Pozdrawiam i zapraszam do komentowania moich wierszy.

[Tomasz roman]

może zabrzmi to patetycznie, ale moje własne odczucie co do tego wiersza jest niezbyt
pisałem go bez zupełnie jakiegokolwiek natchnienia, tak od zaraz,
ale dzięki że się podoba...