Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czy życie kończy się wraz z zapachem kwiatu?

Policz do trzech i usiądź na krawędzi świata,
Pochłoń wszelką piekność i zlej ją na dusze przebrzydłych.
Zapomnij choć raz smaku jej ust i doglądnij ich zgniłości.

Czy życie kończy się wraz z rozlewem krwi niewinnej?

Zaniepokojenie przeżuwa twoje kości.
Odpocznij w puchu trawy i obserwuj niebną autostradę.
Czy trudno zapomnieć krzywdę?

Policz do trzech i przejdź obojętnie koło wiatraka.

Opublikowano

Pani Klaudio... *kończy; *obserwuj; *obojętnie; *nadziei. Po pierwsze, proszę koniecznie poprawić te błędy, bo irytują niemiłosiernie.
Pomysł oceniam na plus, ale to liczenie do trzech, dusze przebrzydłe i niebna autostrada jakoś mnie nie przekonują. Chaos w moim odczuciu strasznie utrudnił przekaz. Pozdrowienia śle Pancolek ;)

Opublikowano

Z wielką pompą, czyli wpadła pani w pułapkę przekazy - jak najbardziej nadmuchać, po to, żeby zachwycić. Niestety jest to pewna tradycja i taki wiersz raczej zmusza do napisania o nim negatywnych słów, co nie jest miłe, ale czasem konieczne.
Ciężko odnieść się do "krawędzi świata", ogólnie ciężko przebrnąć przez taką nad obrazowość.
Pozdrawiam

PS - "chodź" czy "choć"?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Michałowi chodziło raczej o nadmierną emfazę zastosowanego języka poetyckiego,
skądinąd zresztą niebanalnego, żywego. Podoba mi się też 7 wers, niezrozumiałe
są natomiast
Zapomnij choć raz smaku jej ust i doglądnij ich zgniłości.
Czy życie kończy się wraz z rozlewem krwi niewinnej?


Nie umiem tego połączyć z pozostałymi.

Po namyśle stwierdzam jednak, że to jest wiersz i nie jest aż taki zły jak mi się wydawało
nocną porą. No i wykazała się Pani umiejętnością stosowania neologizmów, co wcale
nie jest proste:)
Pzdr:)

PS. Niech Pani poprawi to "chodź", jest nieznośne!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Znów bzy pachnące przeszlych wspomnień braty Gdyś w życia fale odważnie wstępował Wonią swą dawne przypomną ci laty Jeszcze nieświadom co los ci zgotował   Niemal herosem byłeś. równy bogom Pewien swych pragnień i pełen zapału I wiary że ku twoim progom Zmierza ambrozja świata areału   Lecz przyszła życia codziennoci proza Wzloty upadki i straty i złości Gdyś poczuł co to żal i co groza I smak gorących upoinych miłości   I chodź czasami refleksja cię dręczy Żeś coś przegapił w pysze i utracił Ktoś tam wie lepie i cię w tym wyręczy Czyś godnie duszę swoją ubogacił
    • 98. Lustro (narrator: Agrianin)   1.   Człowiek długo wierzy, że jego kolej nadejdzie później.   2.   W Hindukuszu śnieg świecił jak oczy zapomnianego boga.   3.   Zabierał wzrok bez gniewu i bez pośpiechu.   4.   Kto ślepnie, czasem widzi więcej — tak mówią starcy.   5.   Wczoraj mróz, dziś pustynia — świat nie lubi słabych.   6.   Słońce biło tak, że skóra schodziła jak stara opaska.   7.   Każdy człowiek nosi w sobie granicę. Rzadko chce ją poznać.   8.   Ja ją widziałem — góry i pustynia zrobiły nam lustro.   cdn.
    • @Konrad Koper dzięki :)
    • „Umyć ręce”   Zastanawiam się  patrząc na ręce swoje. Od niedawna patrzę,  może z lat dwadzieścia. Pamięcią błądzę  po czasach minionych. Młodość ledwie pamiętam i jej różne przejścia.   I nie dziwię się nazbyt, — chyba nawet wcale, że ucieka, gubi się  pamięć tamtej epoki. Przykrości pamiętałbym zapewne doskonale, gdybym oceniał tylko jej uroki.   A byłem pewny,  że starość to nie dla mnie,  że porannych bólów  nigdy nie dożyję,  że młodości brawura  obmyśli to za mnie  i że od starości  swoje ręce umyję.   Lecz dłoni nie da się  od życia odłączyć.  Każda zmarszczka — świadectwem,  każda blizna coś kryje.  Nie można rąk umyć  od czasu przeszłego —  tylko im się przyglądać, póki serce twe bije.   Leszek Piotr Laskowski
    • Los się uśmiechnął fajnym poczęstował pokazał babie lato złotym liściem  dzień ozdobił   Do ciszy kazał się przytulić -mówił  zgrabnym słowem prosił by cieni nocy się nie bać   Do zadumy namawia każe życie kochać otwartym sercem szczerze a nie tylko na pokaz
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...