Tęsknota

[Oxyvia]

Lilianno, Tobie także dziękuję serdecznie za piękny, nastrojowy wiersz. Czuje się w nim tę noc, upał, gorące pragnienia miłości, bliskości, utulenia, ukojenia...
I dzięki za osobistą dedykację w pierwszym wersie, i za życzenia - ale dlaczego mam się obudzić z marzeń i z tęsknoty miłości? To by znaczyło zamienienie się w kołek drewna, taki z płotu, po którym wije się powój. On jest żywy, a kołki martwe i głupie - jak kołki. Nie chcę być taka, nie chcę, nawet kiedy życie boli.
A ja Ci życzę, żebyś nigdy nie wyzbył się marzeń i gotowości do kochania, i swojej wyjątkowo żywej, barwnej, dynamicznej jak jawa, ale i fantastycznej jak baśnie - WYOBRAŹNI. To jest Twój wielki skarb, nie każdy ma taki dar.
Czy nie malujesz przypadkiem?

PS. Od niemal miesiąca mam napisany wiersz, który powstał pod wpływem Twojego utworu pt. "Nadobna materialistka". Mój wiersz jest drugą stroną medalu, spojrzeniem kobiety na ten problem. Wkleję go tu, kiedy uznam, że już odleżał swoje i "dojrzał". Nosi tytuł: "Kopciuszek i królewicze". Nie omieszkam napisać pod tytułem, kto mnie zainspirował.

Salve!

[M._Krzywak]

Dokupcie sobie landrynki.

[Oxyvia]

Sokratexie, nie nadążam Ci dziękować! Naprawdę jesteś kochany!
Wieloznacznie? Tak, ale chyba Cię dobrze rozumiem. Ty po prostu znacznie lepiej napisałeś to, co ja próbowałam wyrazić w tej letniej "Tęsknocie" i w swojej "Samotności motyla". Wierzę, że teraz ten wiersz napisałeś specjalnie dla mnie. I widzę, że w takim razie naprawdę wziąłeś sobie do serca moje nieudolne słowa - widzę, że naprawdę mnie rozumiesz.
Nikt przed Tobą nie napisał dla mnie wiersza, nigdy (chyba już Ci to kiedyś mówiłam?). Acha, żeby nie skłamać: owszem, pisywała dla mnie wiersze najkochańsza, najbliższa mi osoba na ziemi - moja córeczka. I teraz Ty.
Dziękuję.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie musimy. Mamy słodycz naturalną. A to nie widać?

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Po coś są. Do kurwy nędzy.

Pozdrawiam.

Do przekąszania.

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie musimy. Mamy słodycz naturalną. A to nie widać?

Aż się wylewa.

[Oxyvia]

Joanno, wybacz, że pominęłam Cię w kolejnym odpisywaniu. Przeczytałam Twój komentarz, ale muszę się do niego ustosunkować w spokoju myśli i ducha, a inne posty mnie nagrzały i po prostu nie mogłam czekać z odpisaniem na nie, bo jestem z natury impulsywną wariatką (choć na ogół niegroźną). ;-)
Dzięki za pochwałę wierszyka, mam nadzieję, że szczerą w tym samym stopniu, co uwagi? Bardzo się cieszę.
Teraz tak. Jeśli chodzi o zaczynanie wersów (a niekoniecznie zdań) od powtarzających się spójników: "a" oraz "i", muszę powiedzieć, że czasem lubię taki styl i stosuję go nieprzypadkowo. Tutaj chciałam podkreślić w ten sposób podekscytowanie peelki wyjazdem, latem, marzeniami o przygodach, o miłości, o tym, co ją może czekać na szlaku. Zauwa.ż, że ludzie często tak właśnie wyrażają swoją ekscytację: częstym rozpoczynaniem zdania lub frazy spójnikiem "a" lub "i".
Czy tu akurat ten zabieg jest trafiony? Trudno mi ocenić obiektywnie. Jeśli jeszcze ktoś mi napisze, że mu się to nie podoba (a nikt nie napisze, żeby tak zostawić), to zmienię.
Masz rację z tymi burzami - były zbyt osamotnione w swoim wyrazie. Ale burzany nie to znaczą, co trzeba tutaj, poza tym załamywałyby mi rytm. Dlatego zmieniłam maki na skwary. Lepiej teraz? A może Ty masz lepszy pomysł? (Oczywiście nie zmieniający sensu).
Masz rację też co do frazesu: "pod ręce". Nawet, kiedy idzie się całą bandą, długim szeregiem - to idzie się pod rekę, a nie pod ręce. Wobec tego zmieniłam na: "za ręce" (bo to mi nie psuje rymu, a znaczenie to samo dla wiersza).
Powój może za często występuje, chociaż jest tu głównym - że tak powiem - peelem. Pomyślę nad tym. Nie wiem, czy umiem to zmienić, tak, żeby pozostał sens i nastrój. Zobaczę.
Dziękuję Ci bardzo.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A Lilianna? Zapomniałaś o Liliannie. A przed chwilą dołączył jeszcze Michał - sam nie potrafi
za bardzo pisać, to chociaż podsuwa pomysły. Ten o landrynkach - pycha!

Pozdrawiam.
Nie, nie zapomniałam o Liliannie, absolutnie. Liliannie też podziękowałam - osobno, co widać powyżej, więc po prostu już tego nie powtarzałam w odpowiedzi do Ciebie. Lilianna też mnie bardzo ucieszył i rozczulił.
Ale wcześniej - przed Tobą - pisywała dla mnie wiersze tylko moja córeczka.
Michałowi też dziękuję - przepycha!

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aż się wylewa.

To poezja. Nadstaw szklankę, bo Tobie się nie przelewa ;)


Pozdrawiam.

To nie poezja. To obrzydliwe siorpanie.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetne haiku dla Michała! Widzę, że i on Cię inspiruje? I to - by tak rzec - bardzo adekwatnie do jego liryczności osobistej. ;-)

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetne haiku dla Michała! Widzę, że i on Cię inspiruje? I to - by tak rzec - bardzo adekwatnie do jego liryczności osobistej. ;-)

Ale ja nie chcę. Takie badziewie to lewą stopą pisuje w sekundę, szczególnie, że to nie jest żadne "haiku". Inspirować też nie chcę, ogólnie dążę do rozbicia waszego układu wylewności czyli wypowiadam krytyczną wojnę.
Tu i teraz.

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To mój przyjaciel, któremu słoń nadepnął na ucho.
Kiedyś poszedł do Filharmonii na jakiś koncert, bo jak to bywa,
poznał dziewczynę, utalentowaną skrzypaczkę.
No i jak, przeżyłeś to jakoś? - wypytywałem go po wszystkim.
Tak - odpowiedział. Zresztą i tak, nie wiem czemu przez godzinę
ci w tych frakach stroili tylko instrumenty? W końcu ludzie wstali z miejsc
i zaczęli głośno klaskać bo mieli dość, a choć tamci kałniali się przepraszając
i ze dwa razy próbowali werszcie coś zagrać - na tym się skończyło.

Pozdrawiam.

I co z tą skrzypaczką było dalej?

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale ja nie chcę. Takie badziewie to lewą stopą pisuje w sekundę, szczególnie, że to nie jest żadne "haiku". Inspirować też nie chcę, ogólnie dążę do rozbicia waszego układu wylewności czyli wypowiadam krytyczną wojnę.
Tu i teraz.

Haiku to nie jest. Ale wiersz jak się patrzy, z kilkoma interpretacjami
na temat których można napisać kolejne wiersze. Sam Białoszewski tak
pisał, jeszcze raz dzięki za pomysł.

Pozdrawiam.

Sam Białoszewski, no, no no...
Dobrze, że w tych czasach nie żył, bo tutaj by krzywak go gnoił, Sokratex pisał, że "przepiękne, cudowne, śliczne,ja sam tak pisuje, zresztą ja pisujejak Mickiewicz i Słowacki i Szekspir i Petrarka do kupy wzięci " i na koniec zwariował by chłop.

[Tomasz roman]

Wojna między Sokratesem w stylu Mickiewicza, i krzywakiem w stylu Słowackiego...
P.S, niewiedziałem Michale że jesteś aż tak wylewny, równasz się ze czteroma poemami wszechczasów, toż odbieranie mi zaszczytów i prawa do pierwszeństwa poetyckiego na tym świecie!(nie jestem pokorą)
pzod

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieuważnie czytałeś, więc i wnioski są błędne, przeczytaj jeszcze raz sens tego:
"Sokratex pisał, że "przepiękne..." itd, aż do wieszczy.

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na dodatek pisuję też haiku, i to często ilustrowane graficznym układem liter
choć w polskim języku to bardzo trudne. To może coś a`la tego słonia,
bo widzę, że nie zrozumiałeś prozy:


co za kolacja!
amant ucieka oknem
p
o
m
a
k
a
r
o
n
i
e



Pozdrawiam.

No tak, tak, a Janka, moja koleżanka napisała też pięknie

"jeśli chłopak nie ma wzwoda
kopnij w dupę tego wrzoda"

Traktując błąd odmianowy jako neologizm, można zauważyć jak pięknie i ślicznie połączyła sens wrzodu i dupy odnosząc się do powiedzenia "jak wrzód na dupie", co jest ukrytą treścią tej cudownej miniaturki. Do tego dochodzi doskonały rym.
I powiem Ci też, że jak zobaczyłem to arcydzieło liryzmu, to tak jej dziękowałem, że aż musiała mi śliniaka założyć i od tamtej pory nie mogę do niej przychodzić, a szkoda, bo podobno napiała części drugą.
Smutne, prawda?
Weź ten pomysł i napisz kolejne arcydzieło.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Świetne haiku dla Michała! Widzę, że i on Cię inspiruje? I to - by tak rzec - bardzo adekwatnie do jego liryczności osobistej. ;-)

Ale ja nie chcę. Takie badziewie to lewą stopą pisuje w sekundę, szczególnie, że to nie jest żadne "haiku". Inspirować też nie chcę, ogólnie dążę do rozbicia waszego układu wylewności czyli wypowiadam krytyczną wojnę.
Tu i teraz.
Nic z tego. Nasz układ wylewności jest nierozbijalny. Można najwyżej rozbić się o niego.
Wydawało mi się, że krytyczną (dla Ciebie) wojnę toś Ty już dawno z nami zaczął i nawet pokaźną ilość bitew już zdążyłeś przegrać. Nawet nie zauważyłeś, co?
Nie chcesz być inspiracją dla takich wierszy Sokratexa jak ten? Przecież to świetna odpowiedź na Twoją uwagę o landrynkach! I napisany językiem siermiężnym, prostym, dosadnym, jakiego Ty używasz i jaki chyba jest zrozumiały dla Ciebie? Spróbuj go zinterpretować: może jednak umiesz wytłumaczyć filozoficznie sens istnienia landrynek?
Nawiasem: wiem, że nie jest to klasyczne haiku. Ale i japońskie haiku nie zawsze trzyma się sztywnych reguł. W potocznej świadomości wyraz "haiku" oznacza najmniejsze miniaturki poetyckie (do siedmiu krótkich, nierymowanych wersów).

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tak, tak, a Janka, moja koleżanka napisała też pięknie

"jeśli chłopak nie ma wzwoda
kopnij w dupę tego wrzoda"

Traktując błąd odmianowy jako neologizm, można zauważyć jak pięknie i ślicznie połączyła sens wrzodu i dupy odnosząc się do powiedzenia "jak wrzód na dupie", co jest ukrytą treścią tej cudownej miniaturki. Do tego dochodzi doskonały rym.
I powiem Ci też, że jak zobaczyłem to arcydzieło liryzmu, to tak jej dziękowałem, że aż musiała mi śliniaka założyć i od tamtej pory nie mogę do niej przychodzić, a szkoda, bo podobno napiała części drugą.
Smutne, prawda?
Weź ten pomysł i napisz kolejne arcydzieło.

Tak, ale tekst Twojej koleżanki to stwierdzonko, nawet nie proza.
Mój to cały obraz namalowany zaledwie kilkoma pocięgnięciami słów.
Czy często bywasz tak tępy o tej porze? :) Zatem:

Dobranoc.

Yhy, proza, co się rymuje.
Powiedzonko.
Yhy.
Moja koleżanka powiedziała, żebyś się pocałował w (zapomniałem już gdzie, ale jesteś domyślny, to złapiesz)

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale ja nie chcę. Takie badziewie to lewą stopą pisuje w sekundę, szczególnie, że to nie jest żadne "haiku". Inspirować też nie chcę, ogólnie dążę do rozbicia waszego układu wylewności czyli wypowiadam krytyczną wojnę.
Tu i teraz.
Nic z tego. Nasz układ wylewności jest nierozbijalny. Można najwyżej rozbić się o niego.
Wydawało mi się, że krytyczną (dla Ciebie) wojnę toś Ty już dawno z nami zaczął i nawet pokaźną ilość bitew już zdążyłeś przegrać. Nawet nie zauważyłeś, co?
Nie chcesz być inspiracją dla takich wierszy Sokratexa jak ten? Przecież to świetna odpowiedź na Twoją uwagę o landrynkach! I napisany językiem siermiężnym, prostym, dosadnym, jakiego Ty używasz i jaki chyba jest zrozumiały dla Ciebie? Spróbuj go zinterpretować: może jednak umiesz wytłumaczyć filozoficznie sens istnienia landrynek?
Nawiasem: wiem, że nie jest to klasyczne haiku. Ale i japońskie haiku nie zawsze trzyma się sztywnych reguł. W potocznej świadomości wyraz "haiku" oznacza najmniejsze miniaturki poetyckie (do siedmiu krótkich, nierymowanych wersów).

E tam, na pewno trochę wam głupio, jak piszecie o kupach, że to piękne wiersze. Ale się nie przyznajecie.

[wesoły grabarz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kochani, nie dajmy się zwariować, uznałem za dziwne poruszanie przez Ciebie kwestii tak osobistych na forum. A, jak już zostało powiedziane miliony razy, jak coś zamieszczasz na forum, to bierz pod uwagę, że każdy to może przeczytać i skomentować. Absurd jeden wielki.
A nie ukrywam, że fragment "I niech Pan nie będzie tak strasznie zazdrosny, że Jacek Sojan mnie odwiedził. Niech już przynajmniej jemu więcej Pan nie dokucza. Do niczego między nami nie doszło - trochę mnie rozbawił. Po pierwsze z powodu niepotrzebnego ekshibicjonizmu, po drugie jak wyobraziłem sobie Bezeta pałającego zazdrością i wkurzonego na Jacka :D

Po otrzymanym PW wnioskuje, że tajemniczy KTOŚ uznał mnie znowu za buca, tylko dlatego, że zareagowałem śmiechem na takie wyznania na forum. ABSURD.

Więc jeżeli nie chcecie mi dawać klapsów, to nie zostawiajcie włączonego żelazka w moim kojcu, rozumiemy się Mamo? :]


ps., zdaję sobie sprawę, że mogłem kogoś urazić, jeżeli to zrobiłem - sorry, ale z drugiej strony, jak już mówiłem: skoro to takie poważne, intymne, i budządze takie emocje, to po jasną cholerę pisać o tym w komentarzach pod wierszem.


pzd.